ใบอนุญาตขับขี่สากลในประเทศสหรัฐอเมริกา

🗓 ตรวจสอบข้อเท็จจริงกับกฎหมายจราจรทางถนนของสหรัฐอเมริกาและแหล่งข้อมูลทางการ ปรับปรุงงานค้นคว้าล่าสุด: 28 กรกฎาคม 2026 คุณคัดลอกข้อมูลนี้ได้เฉพาะเมื่อให้ลิงก์กลับมายังหน้านี้

⚠ หน้านี้เป็นข้อมูลทั่วไปเกี่ยวกับกฎการขับรถ มิใช่คำแนะนำทางกฎหมาย กฎเกณฑ์มีการเปลี่ยนแปลง และแต่ละหน่วยงานก็ใช้กฎของตนเอง — โปรดยืนยันกรณีของคุณกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องก่อนขับรถ

ℹ เราเป็นบริษัทเอกชน เราไม่ใช่หน่วยงานของรัฐ ไม่ใช่หน่วยงานออกใบอนุญาตหรือหน่วยงานผู้ออกเอกสาร และไม่ใช่องค์การที่ตั้งขึ้นตามสนธิสัญญา ทั้งเราไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับ ไม่ได้รับการรับรองจาก และไม่ได้ทำการแทนหน่วยงานใดในจำนวนนั้น เอกสารผู้ขับขี่ระหว่างประเทศ ที่เราจำหน่ายเป็นคำแปลใบขับขี่ประจำชาติของคุณ ไม่ใช่ใบขับขี่ และไม่ใช่เอกสารที่ออกโดยหน่วยงานของรัฐ

• การขับรถในสหรัฐอเมริกา: ข้อมูลสำคัญ
• คุณจำเป็นต้องมีใบอนุญาตขับรถระหว่างประเทศในสหรัฐอเมริกาหรือไม่
• สหรัฐอเมริกาขับรถชิดด้านใดของถนน
• คุณขับรถในสหรัฐอเมริกาด้วยใบขับขี่ต่างประเทศได้นานเท่าใด
• สหรัฐอเมริกาเป็นภาคีอนุสัญญาว่าด้วยการจราจรทางถนน ค.ศ. 1949 หรือ 1968 หรือไม่
• เหตุใดการยอมรับใบขับขี่ของคุณจึงต่างกันไปในแต่ละที่
• คุณขับรถในสหรัฐอเมริกาด้วยใบขับขี่ของประเทศคุณได้หรือไม่
• ขอรับใบอนุญาตขับรถระหว่างประเทศได้ที่ไหน
• ประเทศใดบ้างที่เปลี่ยนใบขับขี่ในสหรัฐอเมริกาได้โดยไม่ต้องสอบ
• กฎการขับรถในสหรัฐอเมริกาที่นักท่องเที่ยวมักถูกปรับ
• อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับการขับรถในสหรัฐอเมริกา
• แหล่งข้อมูล

การขับรถในสหรัฐอเมริกา: ข้อมูลสำคัญ

คุณจำเป็นต้องมีใบอนุญาตขับรถระหว่างประเทศในสหรัฐอเมริกาหรือไม่

ข้อเท็จจริงเชิงโครงสร้างที่สำคัญอย่างยิ่ง: สหรัฐอเมริกาไม่มีกฎหมายจราจรทางบกระดับสหพันธรัฐสำหรับผู้ขับขี่รถส่วนบุคคลเลย — การรับรองใบอนุญาตขับรถต่างประเทศเป็นไปตามประมวลกฎหมายยานพาหนะของแต่ละมลรัฐทั้ง 50 มลรัฐเอง ในตัวบทกฎหมายของทุกมลรัฐที่สุ่มตรวจ (CA, NY, FL, MA) เอกสารที่ให้สิทธิในการขับรถคือตัวใบอนุญาตขับรถแห่งชาติของต่างประเทศนั้นเอง ไม่ใช่ IDP และไม่มีมลรัฐใดที่สุ่มตรวจกำหนดให้ IDP เป็นข้อบังคับทางกฎหมายแบบครอบคลุมทั่วไป (เท็กซัสเป็นมลรัฐเดียวที่สุ่มตรวจแล้วพบว่าตัวบทกฎหมายแคบกว่าการปฏิบัติจริง: Transp Code 521.030(b) สำหรับรถยนต์ Class C ทั่วไประบุไว้เฉพาะใบอนุญาตจาก “มลรัฐหรือมณฑลของแคนาดาที่มีถิ่นที่อยู่” เท่านั้น — นักท่องเที่ยวจากต่างประเทศในเท็กซัสจึงขับรถโดยอาศัยแนวปฏิบัติเรื่องการต่างตอบแทนของ DPS ไม่ใช่ตัวบทกฎหมายที่ชัดเจน) บทบาททางกฎหมายของ IDP คือการเป็นเอกสารคำแปลภาษาอังกฤษประกอบ: รัฐแมสซาชูเซตส์บัญญัติเรื่องนี้ไว้ในกฎหมายสำหรับใบอนุญาตที่ไม่มีภาษาอังกฤษอยู่เลย (MGL c.90 s.10) NY DMV กำหนดว่าใบอนุญาตที่พิมพ์ด้วยภาษาใดก็ตามที่ไม่ใช่ภาษาอังกฤษต้องมี IDP หรือคำแปลรับรองแนบมาด้วย และ usa.gov ระบุว่า “ไม่ใช่ทุกมลรัฐของสหรัฐฯ ที่กำหนดให้ต้องมี IDP” สหรัฐฯ ให้สัตยาบันอนุสัญญาเจนีวาว่าด้วยการจราจรทางถนน 1949 (มอบสัตยาบันสารเมื่อ 30 สิงหาคม 1950) และไม่ได้เป็นภาคีอนุสัญญาเวียนนา 1968 แต่อย่างใด ดังนั้นจึงมีเพียง IDP แบบ 1949 เท่านั้นที่มีสนธิสัญญารองรับ ส่วน IDP ที่ออกตามอนุสัญญา 1968 เพียงอย่างเดียวไม่มีสถานะทางกฎหมาย แม้เจ้าหน้าที่ที่เรียกตรวจข้างทางจะแทบไม่แยกแยะก็ตาม นอกจากนี้ สหรัฐฯ ยังเป็นภาคีอนุสัญญาระหว่างอเมริกา 1943 (ใบอนุญาตขับรถระหว่างอเมริกา หรือ Inter-American Driving Permit) ด้วย และ Texas DPS ยังคงอ้างอิงอนุสัญญานี้เป็นตราสารที่ใช้บังคับ ทั้งนี้ สหรัฐฯ ไม่ออก IDP ให้แก่ผู้มาเยือน และ IDP ไม่มีผลใช้ได้โดยลำพังโดยเด็ดขาด — ต้องพกใบอนุญาตขับรถฉบับหลักติดตัวไว้เสมอ

• นักท่องเที่ยวและผู้มาเยือนระยะสั้น: ให้พกใบขับขี่ประจำชาติของคุณพร้อมกับเอกสารที่ระบุไว้ในแถวของประเทศที่ออกใบขับขี่ของคุณในตารางด้านล่าง — สำหรับใบขับขี่จากประเทศต้นทางส่วนใหญ่ เอกสารนั้นไม่ใช่ IDP จึงควรอ่านคำตอบของคุณเองแทนที่จะเดาเอา
• ผู้เช่ารถ: บริษัทรถเช่ารายใหญ่ให้เช่ารถโดยใช้ใบอนุญาตขับรถแห่งชาติของต่างประเทศพร้อมหนังสือเดินทางที่ระบุชื่อเดียวกัน ส่วน Hertz กำหนดให้ต้องมี IDP เมื่อใบอนุญาตไม่ได้พิมพ์เป็นภาษาอังกฤษ (ในฐานะคำแปล — IDP เพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอต่อการเช่ารถโดยเด็ดขาด) usa.gov ระบุว่า “ท่านอาจต้องใช้ทั้งใบอนุญาตขับรถของท่านและ IDP เพื่อเช่ารถในสหรัฐอเมริกา”

ยังไม่ได้ตรวจสอบยืนยันบทลงโทษเฉพาะสำหรับการขับรถโดยไม่มีเอกสารที่กำหนดจากแหล่งข้อมูลที่เชื่อถือได้ แหล่งข้อมูลทางการ.

สหรัฐอเมริกาขับรถชิดด้านใดของถนน

สหรัฐอเมริกาขับรถชิดด้านขวาของถนน และแซงทางด้านซ้าย รถยนต์ในสหรัฐอเมริกาเป็นแบบพวงมาลัยอยู่ด้านซ้าย

คุณขับรถในสหรัฐอเมริกาด้วยใบขับขี่ต่างประเทศได้นานเท่าใด

ไม่มีกำหนดเวลาสำหรับผู้มาเยือนในระดับชาติแบบเดียวกันทั้งประเทศเลย — แต่ละมลรัฐกำหนดของตนเอง และในมลรัฐที่ใหญ่ที่สุด กำหนดเวลาจะเริ่มนับจากการมีถิ่นที่อยู่ ไม่ใช่จากการเข้าประเทศในฐานะนักท่องเที่ยว แคลิฟอร์เนีย: ผู้ที่ไม่ใช่ผู้มีถิ่นที่อยู่ซึ่งมีอายุ 18 ปีขึ้นไป สามารถขับรถด้วยใบอนุญาตขับรถต่างประเทศที่ยังมีผลใช้ได้ โดยไม่มีการจำกัดระยะเวลาไว้ตายตัวเลย ตราบเท่าที่ยังคงมิใช่ผู้มีถิ่นที่อยู่ (Veh Code 12502(a)(1)) กำหนดเวลาจะเริ่มนับก็ต่อเมื่อได้ตั้งถิ่นที่อยู่ในแคลิฟอร์เนียแล้วเท่านั้น (10 วัน, 12505) ฟลอริดา: มีข้อยกเว้นสำหรับผู้ที่ไม่ใช่ผู้มีถิ่นที่อยู่แบบไม่จำกัดระยะเวลาเช่นเดียวกัน อายุ 16 ปีขึ้นไป (FS 322.04(1)) นิวยอร์ก: ไม่จำกัดระยะเวลาสำหรับผู้ที่ไม่ใช่ผู้มีถิ่นที่อยู่ซึ่งมีอายุ 16 ปีขึ้นไป (VTL 250(2)) เท็กซัส — ข้อมูลที่แก้ไขแล้ว: แนวปฏิบัติของ DPS จำกัดการขับรถด้วยใบอนุญาตต่างประเทศไว้เพียง 1 ปีเท่านั้น นับจากวันที่เข้าประเทศ หรือจนกว่าจะมีถิ่นที่อยู่ในเท็กซัส แล้วแต่ว่าอย่างใดจะถึงก่อน ส่วนตัวบทกฎหมาย (521.030(b)) ครอบคลุมรถยนต์ทั่วไปเฉพาะใบอนุญาตจากมลรัฐของสหรัฐฯ หรือมณฑลของแคนาดาเท่านั้น สิทธิของนักท่องเที่ยวต่างชาติในเท็กซัสจึงตั้งอยู่บนแนวปฏิบัติ และผู้ที่เพิ่งเข้ามามีถิ่นที่อยู่มีเวลา 90 วันนับจากวันที่เข้าประเทศเพื่อเปลี่ยนใบอนุญาต (521.029) แมสซาชูเซตส์: แนวปฏิบัติของ RMV จำกัดผู้มาเยือนจากต่างประเทศไว้เพียง 1 ปีเท่านั้น นับจากวันที่เดินทางถึงสหรัฐฯ และใช้บัญชีรายชื่อประเทศตามอนุสัญญา 1949 หรือตามหลักการต่างตอบแทน ส่วนตัวบทกฎหมายเอง (c.90 s.10) ไม่มีการจำกัดไว้ที่ 1 ปีแต่อย่างใด — แต่มอบอำนาจให้นายทะเบียนเป็นผู้กำหนดมาตรฐานความเหมาะสมในการขับขี่ (Cal. Veh. Code 12502(a)(1); NY VTL 250(2); Fla. Stat. 322.04(1); Tex. Transp. Code 521.029(a)/521.030 + คำแนะนำเรื่องการรับรองซึ่งกันและกันของ TX DPS; MGL c.90 s.10 + คำแนะนำของ Mass RMV)

วางแผนจะย้ายไปสหรัฐอเมริกาใช่หรือไม่ เมื่อคุณกลายเป็นผู้มีถิ่นพำนักจะใช้กฎที่ต่างออกไป — ดูหัวข้อผู้มีถิ่นพำนักด้านล่าง

สหรัฐอเมริกาเป็นภาคีอนุสัญญาว่าด้วยการจราจรทางถนน ค.ศ. 1949 หรือ 1968 หรือไม่

สหรัฐอเมริกาเป็นภาคีคู่สัญญาของอนุสัญญาเจนีวาว่าด้วยการจราจรทางถนน ค.ศ. 1949 แต่ไม่ได้เป็นภาคีของอนุสัญญาเวียนนา ค.ศ. 1968

• อนุสัญญาเจนีวาว่าด้วยการจราจรทางถนน ค.ศ. 1949: การให้สัตยาบัน เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม 1950

เหตุใดการยอมรับใบขับขี่ของคุณจึงต่างกันไปในแต่ละที่

ประเทศต่างชาติจะยอมรับใบขับขี่ของคุณหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับตัวแปรที่พันกันยุ่ง: อนุสัญญาว่าด้วยการจราจรทางถนนสามฉบับที่ลงนามห่างกันหลายสิบปี (1926, 1949, 1968) — ฉบับเก่าที่สุดเกิดขึ้นก่อนสหประชาชาติเสียอีก และมีเพียงสองฉบับหลังเท่านั้นที่จัดทำขึ้นภายใต้องค์การนี้ — ประเทศต่าง ๆ ที่อยู่ในขั้นตอนการเข้าเป็นภาคีของแต่ละฉบับต่างกัน (ลงนาม เทียบกับ ยอมรับ เทียบกับ ให้สัตยาบัน) ใบขับขี่ที่พิมพ์ด้วยตัวอักษรที่ตำรวจท้องถิ่นอ่านไม่ออก ระบบประเภทรถที่ไม่ตรงกันระหว่างประเทศ เอกสารรุ่นที่อาจไม่เป็นไปตามรูปแบบของอนุสัญญาแม้ประเทศนั้นจะเป็นภาคีก็ตาม ข้อตกลงทวิภาคีระหว่างรัฐแต่ละรัฐ และกฎหมายท้องถิ่นที่ผ่อนปรนกว่าในที่หนึ่งและเข้มงวดกว่าในอีกที่หนึ่ง ใบขับขี่ใบเดียวกันอาจผ่านที่ด่านหนึ่งและถูกปฏิเสธที่ด่านถัดไป — หรือแม้แต่ที่เคาน์เตอร์เช่ารถแห่งถัดไป ใบอนุญาตขับรถระหว่างประเทศมีขึ้นเพื่อคลี่คลายเรื่องเหล่านี้เสียส่วนใหญ่ นั่นคือการนำเสนอใบขับขี่ที่คุณมีอยู่ในรูปแบบมาตรฐานหลายภาษา พร้อมสัญลักษณ์ประเภทรถที่สอดคล้องกัน ซึ่งเจ้าหน้าที่ส่วนใหญ่อ่านเข้าใจได้ในพริบตา ใบอนุญาตนี้ไม่ได้ใช้แทนใบขับขี่ประจำชาติของคุณและไม่ได้ให้สิทธิใหม่ — คุณต้องพกทั้งสองอย่าง — และไม่ได้รับประกันว่าจะได้รับการยอมรับ ยังมีปลายทางจำนวนหนึ่งที่กำหนดให้ต้องมีใบอนุญาตท้องถิ่นควบคู่ไปด้วยหรือใช้แทน แต่สำหรับปลายทางส่วนใหญ่ ใบอนุญาตนี้ช่วยเพิ่มโอกาสได้อย่างมีนัยสำคัญ

กฎในแต่ละมลรัฐหรือเขตปกครองกลาง

สหรัฐอเมริกาไม่มีกฎหมายจราจรทางถนนระดับสหพันธ์สำหรับผู้ขับขี่ทั่วไป: ประมวลกฎหมายยานพาหนะห้าสิบเอ็ดฉบับเป็นผู้ตอบคำถามนี้ และแต่ละฉบับก็ไม่ตรงกัน ให้อ่านกฎสองข้อนี้แยกจากกัน — ราวครึ่งหนึ่งของประมวลกฎหมายเหล่านี้ยกเว้นให้ผู้ที่ไม่ได้มีถิ่นพำนักซึ่งถือใบขับขี่ โดยไม่กำหนดเวลาไว้เลย ส่วนที่เหลือกำหนดตัวเลขไว้ ซึ่งส่วนใหญ่คือหนึ่งปี และแยกอีกข้อหนึ่งที่จำกัดไว้ที่ 30 ถึง 90 วัน สำหรับผู้ที่ไม่ได้มีถิ่นพำนักซึ่งประเทศบ้านเกิดไม่ออกใบขับขี่ให้แก่ผู้ขับขี่ คู่มือที่ยกตัวเลขชุดหลังมาอ้างราวกับว่าใช้กับนักท่องเที่ยวนั้น กำลังอ้างผิดข้อ จุดที่แต่ละมลรัฐแยกทางกันจริง ๆ คือเรื่องใบอนุญาตขับรถระหว่างประเทศ: สามแห่งกำหนดให้ต้องมีโดยชัดแจ้ง ฮาวายวางการรับรองใบขับขี่ต่างประเทศทุกใบไว้บนสนธิสัญญาที่เป็นฐานการออกใบอนุญาตนั้น และอีกสี่เขตอำนาจ — แมสซาชูเซตส์ อิลลินอยส์ นอร์ทแคโรไลนา และดิสตริกต์ออฟโคลัมเบีย — ระบุว่าไม่รับ

คุณขับรถในสหรัฐอเมริกาด้วยใบขับขี่ของประเทศคุณได้หรือไม่

ตารางนี้สำหรับนักท่องเที่ยวและผู้มาเยือนชั่วคราว หากคุณย้ายไปสหรัฐอเมริกาในฐานะผู้มีถิ่นพำนัก จะใช้กฎที่ต่างออกไป — ดูหัวข้อผู้มีถิ่นพำนักด้านล่าง ค้นหาประเทศที่ออกใบขับขี่ของคุณด้านล่าง สหรัฐอเมริกาไม่มีกฎหมายว่าด้วยการขับรถในระดับสหพันธรัฐ — แต่ละมลรัฐทั้ง 50 มลรัฐเป็นผู้ตัดสินใจเองว่าจะปฏิบัติต่อใบอนุญาตขับรถต่างประเทศอย่างไร และในมลรัฐใหญ่ ๆ ตัวใบอนุญาตขับรถแห่งชาติของต่างประเทศนั่นเองที่เป็นเอกสารที่ใช้ได้: แคลิฟอร์เนีย นิวยอร์ก และฟลอริดา อนุญาตให้ผู้มาเยือนที่ไม่ใช่ผู้มีถิ่นที่อยู่ขับรถด้วยใบอนุญาตดังกล่าวได้ โดยไม่บังคับให้มี IDP และไม่มีการกำหนดระยะเวลาสำหรับนักท่องเที่ยวไว้ตายตัว (กำหนดเวลาจะเริ่มนับก็ต่อเมื่อท่านกลายเป็นผู้มีถิ่นที่อยู่เท่านั้น — ในแคลิฟอร์เนียอาจสั้นเพียง 10 วัน) เท็กซัสและแมสซาชูเซตส์เป็นข้อควรระวัง: ทั้งสองมลรัฐจำกัดผู้มาเยือนจากต่างประเทศไว้ที่ 1 ปี ตามแนวปฏิบัติของ DMV/RMV สหรัฐฯ เป็นภาคีเฉพาะอนุสัญญาเจนีวา 1949 เท่านั้น IDP แบบ 1949 จึงเป็นแบบเดียวที่มีกฎหมายรองรับ บทบาทในทางปฏิบัติของ IDP คือการเป็นคำแปลภาษาอังกฤษ ซึ่งกฎหมายแบบแมสซาชูเซตส์ ระเบียบของ NY DMV และเคาน์เตอร์รถเช่าส่วนใหญ่เรียกร้องเมื่อใบอนุญาตไม่มีข้อความภาษาอังกฤษ โปรดพกใบอนุญาตขับรถของประเทศตนติดตัวไว้เสมอ — IDP เพียงอย่างเดียวไม่มีผลใช้ได้โดยเด็ดขาด กฎเกณฑ์มีการเปลี่ยนแปลง — โปรดยืนยันกับแหล่งข้อมูลทางการก่อนเดินทาง ตรวจสอบล่าสุด: กรกฎาคม 2026

คำอธิบายสัญลักษณ์: "1949" — อนุสัญญาเจนีวาว่าด้วยการจราจรทางถนน (IDP ใช้ได้นานถึง 1 ปี) "1968" — อนุสัญญาเวียนนา (IDP ใช้ได้นานถึง 3 ปี)

ความหมายของคอลัมน์สถานะในหน้านี้:

• ใบขับขี่ประจำชาติใช้ได้ — แนะนำให้พก IDP — ประเทศปลายทางไม่ได้กำหนดให้ต้องมี IDP สำหรับใบขับขี่นี้ แต่แนะนำให้พกไว้ แถวของประเทศที่ออกใบขับขี่ของคุณในตารางด้านล่างระบุเหตุผลและเงื่อนไขที่แนบมา
• IDP หรือคำแปล — ใบขับขี่ประจำชาติของคุณต้องมีเอกสารประกอบพกไปด้วย ประเทศปลายทางยอมรับเอกสารใดบ้าง และจะออก IDP อย่างเป็นทางการให้ใบขับขี่ของคุณได้หรือไม่ ดูได้ที่แถวของประเทศที่ออกใบขับขี่ของคุณในตารางด้านล่าง
• ไม่มีข้อยุติ — ข้อมูลที่บันทึกไว้ไม่ได้ชี้ขาดว่าคุณจะขับรถที่นี่ด้วยใบขับขี่นี้ได้หรือไม่ ให้ยืนยันกับหน่วยงานออกใบขับขี่ของประเทศปลายทางก่อนยึดถือเป็นหลัก แถวของประเทศที่ออกใบขับขี่ของคุณในตารางด้านล่างระบุสิ่งที่ไม่อาจยืนยันได้
• ใบขับขี่ประจำชาติใช้ได้ — แนะนำให้พก IDD/คำแปล — ประเทศปลายทางไม่ได้กำหนดให้ต้องมี IDP สำหรับใบขับขี่นี้ และไม่สามารถออก IDP อย่างเป็นทางการตามอนุสัญญาให้ใบขับขี่นี้ได้ ให้พก IDD หรือคำแปลที่ได้รับการรับรองแทน แถวของประเทศที่ออกใบขับขี่ของคุณในตารางด้านล่างระบุเหตุผลและเงื่อนไขที่แนบมา

แหล่งข้อมูลและหมายเหตุสำหรับตารางด้านบน

[1] No federal rule — 50 state vehicle codes (sampled: CA Veh Code 12502, NY VTL 250, FL 322.04, MA MGL c.90 s.10, TX 521.029)

[a] ประเภทใบขับขี่ไม่เป็นไปตามระบบ A–E ของอนุสัญญา — พนักงานเช่ารถอาจขอดู IDP เพื่อเทียบประเภท

[b] IDD = เอกสารผู้ขับขี่ระหว่างประเทศ คำแปลใบขับขี่ประจำชาติของคุณในรูปแบบมาตรฐาน คุณสมัครขอได้ที่นี่: https://idaoffice.org/th/apply-now/

ขอรับใบอนุญาตขับรถระหว่างประเทศได้ที่ไหน

ต้องขอรับใบอนุญาตขับรถระหว่างประเทศก่อนเดินทาง และมีเพียงบางประเทศเท่านั้นที่อาจออกให้คุณได้ — คุณไม่สามารถซื้อ IDP อย่างเป็นทางการจากประเทศที่ไม่เกี่ยวข้องกับคุณได้ ตามอนุสัญญาเวียนนา ค.ศ. 1968 ใบอนุญาตนี้อาจออกได้โดยภาคีคู่สัญญาที่คุณมีถิ่นพำนักตามปกติและเป็นผู้ออกหรือยอมรับใบขับขี่ของคุณเท่านั้น — โดยหน่วยงานผู้มีอำนาจของภาคีนั้น หรือโดยสมาคมที่ภาคีนั้นได้มอบอำนาจไว้โดยชอบ ตามอนุสัญญาเจนีวา ค.ศ. 1949 ใบอนุญาตนี้ออกโดยหน่วยงานผู้มีอำนาจของรัฐภาคีคู่สัญญา หรือโดยสมาคมที่หน่วยงานดังกล่าวได้มอบอำนาจไว้โดยชอบ หน่วยงานที่ว่านั้นแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ บางประเทศเป็นหน่วยงานของรัฐ บางประเทศเป็นสโมสรยานยนต์ที่ได้รับมอบอำนาจ

• เดินทางจากสหรัฐอเมริกาใช่หรือไม่ IDP อย่างเป็นทางการของสหรัฐอเมริกาออกโดยAmerican Automobile Association (AAA) and American Automobile Touring Alliance (AATA) — รับคำขอทางออนไลน์. เว็บไซต์ทางการ.
• เดินทางจากประเทศอื่นใช่หรือไม่ ให้สอบถามหน่วยงานออกใบขับขี่ของประเทศนั้นว่ามอบอำนาจให้หน่วยงานใดออก IDP — บางประเทศเป็นหน่วยงานของรัฐ บางประเทศเป็นสโมสรยานยนต์ที่ได้รับมอบอำนาจ

นอกเหนือจากนั้น IDA ยังมี เอกสารผู้ขับขี่ระหว่างประเทศ แบบดิจิทัล — คำแปลใบขับขี่ประจำชาติของคุณที่คุณพกไปพร้อมกับใบขับขี่ เอกสารนี้ไม่ใช่ใบอนุญาตขับรถระหว่างประเทศที่ออกตามอนุสัญญา ค.ศ. 1949 หรือ 1968 โดยหน่วยงานที่ประเทศของคุณมอบอำนาจไว้เพื่อการนั้น และไม่ใช่คำแปลที่ได้รับการรับรอง ไม่ใช่คำแปลที่รับรองโดยผู้แปลซึ่งสาบานตน และไม่ใช่คำแปลอย่างเป็นทางการในรูปแบบอื่นใด ไม่มีหน่วยงานใดรับรองเอกสารนี้ และในประเทศที่กฎหมายกำหนดให้ต้องมีคำแปลอย่างเป็นทางการหรือคำแปลที่ได้รับการรับรอง เอกสารของเราไม่เป็นไปตามข้อกำหนดนั้น เอกสารนี้เป็นคำแปลของเอกชนซึ่งมุ่งให้ใบขับขี่ประจำชาติของคุณอ่านเข้าใจได้ที่เคาน์เตอร์เช่ารถและจุดตรวจริมทาง

ประเทศใดบ้างที่เปลี่ยนใบขับขี่ในสหรัฐอเมริกาได้โดยไม่ต้องสอบ

การกลายเป็นผู้มีถิ่นที่อยู่ของมลรัฐใดมลรัฐหนึ่งจะเริ่มนับกำหนดเวลาอันสั้นตามกฎหมายเพื่อขอรับใบอนุญาตขับรถของมลรัฐนั้น: แคลิฟอร์เนีย 10 วัน (Veh Code 12505 — และไม่มีระยะผ่อนผันใด ๆ เลยหากท่านขับรถเพื่อการทำงาน) ฟลอริดา 30 วัน (FS 322.031 — เริ่มนับเมื่อรับงานหรือเมื่อนำบุตรเข้าเรียนในโรงเรียนรัฐด้วย) นิวยอร์ก 30 วัน (แนวปฏิบัติของ DMV) เท็กซัส 90 วัน (Transp Code 521.029) ไม่มีระบบการเปลี่ยนใบอนุญาตขับรถต่างประเทศในระดับทั่วประเทศเลย: ในมลรัฐส่วนใหญ่ ผู้ถือใบอนุญาตต่างประเทศต้องสอบข้อเขียนและสอบขับเต็มรูปแบบ (ใบอนุญาตของแคนาดาเป็นข้อยกเว้นสำคัญ — มลรัฐส่วนใหญ่เปลี่ยนให้เหมือนใบอนุญาตของอีกมลรัฐหนึ่งในสหรัฐฯ) ข้อตกลงต่างตอบแทนที่กระจัดกระจายในระดับมลรัฐยกเว้นการสอบให้แก่บางประเทศ — กรณีที่มีเอกสารรองรับชัดเจนที่สุดคือเยอรมนี: ยกเว้นเต็มรูปแบบ (ไม่ต้องสอบข้อเขียนหรือสอบขับ) ใน 27 มลรัฐ บวกเปอร์โตริโก และสอบข้อเขียนอย่างเดียว (ยกเว้นการสอบขับ) ในอีก 10 มลรัฐ บวก DC ทั้งนี้ Texas DPS ระบุอย่างเป็นทางการว่ามีการต่างตอบแทนในการเปลี่ยนใบอนุญาตกับฝรั่งเศส เยอรมนี เกาหลีใต้ ไต้หวัน และ UAE (ยกเว้นการสอบข้อเขียนและการสอบทักษะ หากท่านคืนหรือเลิกใช้ใบอนุญาตต่างประเทศ) ข้อตกลงเหล่านี้ไม่ให้ประโยชน์ใด ๆ แก่นักท่องเที่ยวเลย — จะใช้ได้ก็ต่อเมื่อท่านเข้ามามีถิ่นที่อยู่และยื่นขอใบอนุญาตของมลรัฐนั้นเท่านั้น

ทิศทางของบัญชีรายชื่อกลับด้านกับประเทศทั่วไป: เนื่องจากการออกใบอนุญาตอยู่ในระดับมลรัฐ ตัวแปรจึงอยู่ที่ว่าท่านย้ายไปมลรัฐใดของสหรัฐฯ ไม่ใช่บัญชีรายชื่อประเทศต้นทางเพียงบัญชีเดียวในระดับชาติ ไม่มีหน่วยงานระดับสหพันธรัฐใดจัดทำบัญชีรายชื่อสำหรับการเปลี่ยนใบอนุญาต DMV ของแต่ละมลรัฐและสถานกงสุลของประเทศต้นทางเป็นแหล่งข้อมูลที่เชื่อถือได้เพียงสองแหล่งเท่านั้น ข้อสำคัญ: ไม่มีมลรัฐใดของสหรัฐฯ ที่กำหนดให้ต้องคืนใบอนุญาตพร้อมกับการเปลี่ยนตามสนธิสัญญาระดับชาติ — ข้อตกลงแต่ละฉบับเป็นข้อตกลงระหว่างมลรัฐกับสถานกงสุล และเปลี่ยนแปลงบ่อยครั้ง แหล่งข้อมูลทางการ.

กฎการขับรถในสหรัฐอเมริกาที่นักท่องเที่ยวมักถูกปรับ

• อุปกรณ์ที่ต้องมี: ไม่มีมลรัฐใดกำหนดให้รถยนต์ส่วนบุคคลต้องมีป้ายสามเหลี่ยมเตือน เสื้อสะท้อนแสง หรือชุดปฐมพยาบาล เข็มขัดนิรภัยเป็นข้อบังคับสำหรับผู้โดยสารใน 49 มลรัฐ บวก DC (นิวแฮมป์เชียร์ไม่มีกฎหมายเข็มขัดนิรภัยสำหรับผู้ใหญ่) ที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็กเป็นข้อบังคับในทุกมลรัฐทั้ง 50 มลรัฐ การเลี้ยวขวาขณะไฟแดงทำได้ตามกฎหมายหลังจากหยุดรถสนิทแล้ว เว้นแต่จะมีป้ายกำหนดไว้เป็นอย่างอื่น (นครนิวยอร์กเป็นข้อยกเว้นที่สำคัญ)
• เมาแล้วขับ: 0.08 g/dL ถือเป็นความผิดโดยตัวมันเองใน 49 มลรัฐ บวก DC แต่ยูทาห์นั้นเข้มงวดกว่า อยู่ที่ 0.05 g/dL (Utah Code 41-6a-502 มีผลบังคับใช้เมื่อ 30 ธันวาคม 2018 — “ความเข้มข้นของแอลกอฮอล์ในเลือดหรือลมหายใจตั้งแต่ .05 กรัมขึ้นไป” ถ้อยคำจากตัวบทฉบับรวมปัจจุบัน) ผู้ขับขี่ที่อายุต่ำกว่า 21 ปี: ไม่ยอมรับแอลกอฮอล์ในระดับใดเลย (0.00-0.02 แล้วแต่มลรัฐ) ผู้ขับขี่รถเชิงพาณิชย์: 0.04 ทั่วประเทศ กำหนดโดยแต่ละมลรัฐ ตัวอย่าง — ความผิดฐานเมาแล้วขับครั้งแรกในแคลิฟอร์เนีย (Veh Code 23536): “จำคุกในเรือนจำของเคาน์ตีไม่น้อยกว่า 96 ชั่วโมง โดยอย่างน้อย 48 ชั่วโมงต้องเป็นระยะเวลาต่อเนื่องกัน และไม่เกินหกเดือน” และ “ปรับไม่น้อยกว่าสามร้อยเก้าสิบดอลลาร์ ($390) และไม่เกินหนึ่งพันดอลลาร์ ($1,000)” พร้อมทั้งการพักใช้ใบอนุญาตขับรถและการเข้าโปรแกรมบำบัดผู้กระทำผิดฐานเมาแล้วขับตามข้อบังคับ ทั้งนี้ ค่าธรรมเนียมประเมินโทษเพิ่มเติมทำให้ค่าปรับจริงสูงกว่าตัวเลขที่ระบุราว 3-4 เท่าในทางปฏิบัติ.
• ความเร็วจำกัด: ไม่มีการจำกัดความเร็วในระดับสหพันธรัฐ (การจำกัดความเร็วระดับชาติที่ 55/65 ถูกยกเลิกเมื่อปี 1995) — แต่ละมลรัฐกำหนดของตนเอง โดยทั่วไป: 25-35 mph (40-55 กม./ชม.) ในเขตเมือง, 55-70 mph (90-110 กม./ชม.) บนทางหลวงนอกเขตเมือง, 65-80 mph (105-130 กม./ชม.) บนทางหลวงระหว่างมลรัฐ ส่วนความเร็วที่ติดป้ายกำหนดไว้สูงที่สุดเพียงแห่งเดียวคือ 85 mph (137 กม./ชม.) บนถนน SH-130 ของเท็กซัส ทุกแห่งใช้หน่วย mph
• บริษัทรถเช่ารายใหญ่ให้เช่ารถโดยใช้ใบอนุญาตขับรถแห่งชาติของต่างประเทศพร้อมหนังสือเดินทางที่ระบุชื่อเดียวกัน ส่วน Hertz กำหนดให้ต้องมี IDP เมื่อใบอนุญาตไม่ได้พิมพ์เป็นภาษาอังกฤษ (ในฐานะคำแปล — IDP เพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอต่อการเช่ารถโดยเด็ดขาด) usa.gov ระบุว่า “ท่านอาจต้องใช้ทั้งใบอนุญาตขับรถของท่านและ IDP เพื่อเช่ารถในสหรัฐอเมริกา”.
• อายุขั้นต่ำในการเช่ารถโดยทั่วไปคือ 20-21 ปี (บางกรณี 25 ปี) และมีค่าธรรมเนียมผู้ขับขี่อายุน้อยรายวันสำหรับผู้ที่อายุต่ำกว่า 25 ปี ซึ่งสูงกว่าอายุขั้นต่ำในการขับรถตามกฎหมายอยู่มาก.
• เจ้าหน้าที่ตำรวจที่เรียกตรวจคาดหวังจะเห็นใบอนุญาตขับรถต่างประเทศตัวจริง ใบอนุญาตที่ไม่มีภาษาอังกฤษอาจทำให้การตรวจใช้เวลานานขึ้น และในรัฐแมสซาชูเซตส์ การขับรถโดยไม่มี IDP หรือคำแปลประกอบตามที่กฎหมายกำหนดถือเป็นความผิดที่บังคับใช้ได้ในตัวเอง (MGL c.90 s.10).
• ประกันภัยความรับผิดต่อบุคคลภายนอกเป็นข้อบังคับในเกือบทุกมลรัฐ และเป็นความรับผิดชอบของผู้เช่าหรือผู้ขับขี่ ไม่ใช่เรื่องของใบอนุญาตขับรถ — ผู้มาเยือนที่ขับรถส่วนบุคคล (รถที่ยืมมา) ต้องตรวจสอบให้แน่ใจว่ากรมธรรม์คุ้มครองตนด้วย.

อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับการขับรถในสหรัฐอเมริกา

• โครงสร้างพื้นฐานด้านถนนสำหรับการเดินทางโดยรถยนต์ข้ามสหรัฐอเมริกา
• งานแสดงรถยนต์นิวยอร์กและดีทรอยต์: คู่มือสู่งานแสดงยานยนต์ชั้นนำของอเมริกาเหนือ
• 10 ข้อเท็จจริงที่น่าสนใจเกี่ยวกับสหรัฐอมริกา
• สถานที่ท่องเที่ยวที่ดีที่สุดในสหรัฐอเมริกา

ดูว่าการขับรถในสหรัฐอเมริกาเป็นอย่างไร

คลิปมุมมองผู้ขับของจริงเพียงไม่กี่นาทีคือวิธีที่เร็วที่สุดในการสร้างความมั่นใจก่อนขับรถครั้งแรกในสหรัฐอเมริกา:

เปิดวิดีโอบนยูทูบ หากตัวเล่นไม่โหลด

แหล่งข้อมูล

1. กฎหมายจราจรทางถนนของประเทศ
2. Cal. Veh. Code 12502(a)(1); NY VTL 250(2); Fla. Stat. 322.04(1); Tex. Transp. Code 521.029(a)/521.030 + คำแนะนำเรื่องการรับรองซึ่งกันและกันของ TX DPS; MGL c.90 s.10 + คำแนะนำของ Mass RMV
3. การเปลี่ยนใบขับขี่สำหรับผู้มีถิ่นพำนัก — รายชื่ออย่างเป็นทางการ
4. USA.gov — ผู้มาเยือนชาวต่างชาติที่ขับรถในสหรัฐอเมริกา (แนวปฏิบัติอย่างเป็นทางการระดับสหพันธรัฐ)
5. California Vehicle Code 12505 — ถิ่นที่อยู่และกำหนดเวลา 10 วันสำหรับผู้ที่เพิ่งเข้ามามีถิ่นที่อยู่ (ไม่มีระยะผ่อนผันสำหรับการขับรถเพื่อการทำงาน)
6. นิวยอร์ก VTL 250 — ข้อยกเว้นสำหรับผู้ขับขี่ที่ไม่ใช่ผู้มีถิ่นที่อยู่ (“อายุสิบหกปีขึ้นไป”)
7. Texas Transportation Code 521.029 — ผู้ที่เพิ่งเข้ามามีถิ่นที่อยู่: 90 วัน
8. Texas Transportation Code 521.030 — ใบอนุญาตตามหลักต่างตอบแทน หมายเหตุ: (b) ครอบคลุม Class C เฉพาะใบอนุญาตจากมลรัฐของสหรัฐฯ หรือมณฑลของแคนาดาเท่านั้น
9. Florida Statutes 322.04 — บุคคลที่ได้รับยกเว้นการมีใบอนุญาต (ผู้ที่ไม่ใช่ผู้มีถิ่นที่อยู่ อายุ 16 ปีขึ้นไป/18 ปีขึ้นไป)
10. Florida Statutes 322.031 — ข้อกำหนดให้ต้องมีใบอนุญาตภายใน 30 วันเมื่อมีถิ่นที่อยู่ รับงาน หรือนำบุตรเข้าเรียน
11. Massachusetts MGL c.90 s.10 — ตัวบทปัจจุบัน (ถึงวันที่ 1 มกราคม 2025) ข้อกำหนดเรื่อง IDP หรือคำแปลภาษาอังกฤษ (ฉบับสำเนาของ onecle ล้าสมัย เป็นฉบับก่อนปี 2018 — ห้ามนำมาอ้างอิง)
12. Massachusetts RMV — การขับรถด้วยใบอนุญาตขับรถต่างประเทศ (กฎ 1 ปี และอนุสัญญา 1949 หน้าเว็บไม่แสดงเนื้อหาเมื่อเรียกดูตามปกติ — ยืนยันผ่านเว็บสำเนาของ Driver’s Manual)
13. UN Treaty Series — อนุสัญญาเจนีวาว่าด้วยการจราจรทางถนน 1949 สถานะของรัฐภาคี (สหรัฐฯ มอบสัตยาบันสารเมื่อ 30 สิงหาคม 1950)
14. NY DMV — ผู้ขับขี่จากประเทศอื่น (ต้องมี IDP หรือคำแปลรับรองเมื่อใบอนุญาตไม่ได้พิมพ์เป็นภาษาอังกฤษ)
15. Utah Department of Public Safety — กฎหมายว่าด้วยระดับแอลกอฮอล์ในเลือด 0.05 (มีผลบังคับใช้ 30 ธันวาคม 2018)
16. Utah Code 41-6a-502 — ถ้อยคำตามกฎหมาย “ตั้งแต่ .05 กรัมขึ้นไป”
17. California Vehicle Code 23536 — บทลงโทษสำหรับความผิดฐานเมาแล้วขับครั้งแรก (ถ้อยคำเรื่องค่าปรับและโทษจำคุก)
18. The Local (ส.ค. 2024) — มลรัฐของสหรัฐฯ ที่มีความตกลงต่างตอบแทนในการเปลี่ยนใบอนุญาตขับรถกับเยอรมนี (แหล่งข้อมูลทุติยภูมิ ระบุ 27 มลรัฐ บวก PR / 10 มลรัฐ บวก DC โปรดตรวจสอบเป็นรายมลรัฐ)
19. American Automobile Association (AAA) and American Automobile Touring Alliance (AATA) — ผู้ได้รับมอบอำนาจให้ออก IDP ในสหรัฐอเมริกา
20. ชุดสนธิสัญญาแห่งสหประชาชาติ — อนุสัญญาเจนีวาว่าด้วยการจราจรทางถนน ค.ศ. 1949
21. ชุดสนธิสัญญาแห่งสหประชาชาติ — อนุสัญญาเวียนนาว่าด้วยการจราจรทางถนน ค.ศ. 1968