1. صفحه اصلی
  2.  / 
  3. وبلاگ
  4.  / 
  5. بهترین مکان‌ها برای بازدید در کنیا
بهترین مکان‌ها برای بازدید در کنیا

بهترین مکان‌ها برای بازدید در کنیا

کنیا به دلیل نحوه گرد هم آوردن بسیاری از نمادین‌ترین مناظر آفریقا در یک مقصد قابل دسترس، متمایز است. ساوان‌های باز با مشاهده کلاسیک حیوانات بزرگ در کنار پرتگاه‌های دراماتیک و دریاچه‌های دره بزرگ شکاف قرار دارند، در حالی که ارتفاعات جنگلی، مناطق آلپی در کوه کنیا و ساحل گرم اقیانوس هند، تضاد بیشتری ایجاد می‌کنند. این تنوع، ترکیب سافاری، منظره، رویارویی‌های فرهنگی و زمان ساحلی را در یک سفر آسان می‌کند.

کنیا هم برای بازدیدکنندگان نخستین بار از آفریقا و هم برای مسافران با تجربه که به دنبال تنوع هستند، مناسب است. مسیرهای سفر به خوبی تعیین شده‌اند، راهنمایان به طور گسترده در دسترس هستند و گزینه‌های اقامتی تمام سطوح راحتی را پوشش می‌دهند. چالش اصلی برنامه‌ریزی، مسیریابی است نه در دسترس بودن. مسافت‌ها می‌توانند طولانی‌تر از آنچه انتظار می‌رود باشند، سفر جاده‌ای زمان می‌برد و لجستیک پارک‌ها نیاز به هماهنگی دارد. یک برنامه سفر خوب ترتیب‌بندی شده، مانند حرکت منطقی از نایروبی از طریق دره شکاف به ماسای مارا یا ترکیب پارک‌های جنوبی با ساحل، سفر را بسیار کارآمدتر و لذت‌بخش‌تر می‌کند.

بهترین شهرهای کنیا

نایروبی

نایروبی یکی از معدود پایتخت‌های آفریقایی است که می‌توانید حیات وحش عمده، حفاظت و فرهنگ را بدون خارج شدن از محدوده شهر ترکیب کنید. یک برنامه قوی یک روزه این است که صبح زود با یک “سافاری شهری” در پارک ملی نایروبی شروع کنید، جایی که می‌توانید حیات وحش دشت‌ها را با افق پشت سرش ببینید، سپس به نیم روز مبتنی بر حفاظت بپردازید: صندوق حیات وحش دیوید شلدریک (بازدیدهای زمان‌بندی شده، معمولاً اواخر صبح) و مرکز زرافه برای یک توقف کوتاه و آسان. برای یک استراحت طبیعی که هنوز شهری-ایمن و خوب مدیریت شده احساس می‌شود، جنگل کارورا برای یک پیاده‌روی ۶۰ تا ۱۲۰ دقیقه‌ای در مسیرهای واضح ایده‌آل است، با آبشارها و بخش‌های سایه‌دار که آن را به یک گزینه خوب برای اواخر بعدازظهر تبدیل می‌کند زمانی که ترافیک و گرما افزایش می‌یابد.

برای زمینه فراتر از حیات وحش، یک لنگرگاه فرهنگی اضافه کنید به جای انباشتن موزه‌ها. موزه ملی نایروبی یک نمای کلی گسترده از تاریخ طبیعی و فرهنگی کنیا ارائه می‌دهد، در حالی که موزه کارن بلیکسن یک دیدگاه خاص از دوران استعماری اضافه می‌کند و اگر قبلاً در منطقه کارن هستید، به خوبی کار می‌کند. برای خرید، بازار ماسایی زمانی بهترین است که آن را به عنوان یک توقف صنایع دستی با کیفیت در نظر بگیرید: یک بودجه تقریبی تعیین کنید، چندین غرفه را مقایسه کنید و اقلامی با کارگری واضح مانند منجوق‌کاری، پارچه، حکاکی و سبدبافی را اولویت دهید.

مومباسا

مومباسا شهر تاریخی ساحل سواحیلی کنیا است و بهترین کارکرد را به عنوان یک توقف میراث-و-فضا با دسترسی آسان به ساحل دارد تا اینکه جایی برای عجله باشد. بازدید خود را با قلعه ژسوس (یک قلعه و موزه بزرگ پرتغالی قرن ۱۶) لنگر بیندازید و سپس شهر قدیم را پیاده کاوش کنید، جایی که درهای حکاکی شده، بالکن‌ها و کوچه‌های باریک لایه‌های تجاری اقیانوس هند شهر را نشان می‌دهند. یک توقف سریع برای نشانه در عاج‌های خیابان موی اضافه کنید، سپس سرعت را در پارک هالر برای یک استراحت سبزتر تغییر دهید که ساده، سایه‌دار و برای یک بازنشانی ۱ تا ۲ ساعته خوب است. برای زمان ساحلی، نیالی و بامبوری عملی‌ترین پایگاه‌ها هستند زیرا نزدیک به شهر هستند، خدمات قابل اعتماد دارند و ترکیب صبح‌ها در شهر قدیم با بعدازظهرها در ساحل را آسان می‌کنند. اگر یک روز آبی می‌خواهید، از مومباسا برای ترتیب دادن یک گردش دریایی متمرکز مانند غواصی یا سفر قایقی به مناطق صخره‌ای نزدیک استفاده کنید، سپس برای یک پیاده‌روی اواخر بعدازظهر در شهر قدیم زمانی که گرما کاهش می‌یابد بازگردید.

زمان‌های انتقال معمولی از نظر مسافت کوتاه اما در واقعیت متغیر هستند: شهر قدیم به نیالی اغلب ۱۵ تا ۴۰ دقیقه، شهر قدیم به بامبوری معمولاً ۲۵ تا ۶۰ دقیقه، بسته به ازدحام. لجستیک ورود ساده است: فرودگاه بین‌المللی موی نزدیک به شهر است و بسیاری از انتقالات ۲۰ تا ۴۵ دقیقه هستند. از طریق خشکی، مومباسا در کریدور ساحلی به خوبی متصل است: دیانی (از طریق کشتی لیکونی و جاده ساحل جنوبی) اغلب ۱.۵ تا ۳ ساعت بسته به صف‌های کشتی، مالیندی تقریباً ۱۲۰ کیلومتر و معمولاً ۲ تا ۳.۵ ساعت، و واتامو معمولاً ۲.۵ تا ۴ ساعت است. از نایروبی، مسافت حدود ۴۸۰ تا ۵۰۰ کیلومتر است؛ رانندگی معمولاً ۸ تا ۱۰+ ساعت بسته به مسیر و توقف‌ها، در حالی که گزینه قطار سریع معمولاً حدود ۵ تا ۶ ساعت ایستگاه به ایستگاه است.

کیسومو (دریاچه ویکتوریا)

کیسومو شهر اصلی دریاچه ویکتوریای کنیا و یک تغییر سرعت خوب از مدار سافاری است، با ریتم آرام‌تر کنار دریاچه و فضای قوی غروب خورشید. برای یک توقف آسان طبیعی، پناهگاه ایمپالای کیسومو ایده‌آل است زیرا نزدیک به شهر و کم‌تلاش است، ترکیبی از حلقه‌های پیاده‌روی کوتاه با مناظر روی دریاچه و شانس واقعی برای دیدن ایمپالا و گونه‌های رایج دیگر بدون متعهد شدن به یک روز کامل پارک. بعداً، به ساحل دونگا بروید برای نور ساعت طلایی، منظره قایق‌های ماهیگیری و طعم ساده‌ای از زندگی روزمره کنار دریاچه. اگر می‌خواهید یک افزودنی طولانی‌تر و آرام‌تر طبیعی داشته باشید، یک سفر روزانه قایقی به پارک ملی جزیره ندره یک گزینه قوی است که منظره آبی و احساس منزوی‌تری نسبت به توقف‌های سرزمین اصلی ارائه می‌دهد.

به ماهی دریاچه ویکتوریا تکیه کنید، به ویژه سوف نیل و تیلاپیا که معمولاً کباب یا سرخ شده با اوگالی و سبزیجات سرو می‌شوند، و از بازارهای محصولات برای راهنمایی آنچه می‌خورید استفاده کنید به جای جستجو برای گزینه‌های بین‌المللی. برای لجستیک، کیسومو به خوبی متصل است: تقریباً ۳۴۰ تا ۳۶۰ کیلومتر از نایروبی، معمولاً ۶ تا ۸ ساعت از طریق جاده بسته به ترافیک و کارهای جاده‌ای، در حالی که پروازها معمولاً حدود ۴۵ تا ۶۰ دقیقه در هوا هستند.

ناکورو

ناکورو یک توقف عملی دره شکاف است که بهترین کار را به عنوان یک پایگاه شبانه کوتاه انجام می‌دهد تا شهری که “تور” می‌کنید، عمدتاً به این دلیل که شروع زودهنگام به پارک ملی دریاچه ناکورو را آسان می‌کند. شهر در کریدور دره بزرگ شکاف کنیا قرار دارد، بنابراین یک نقطه بازنشانی مناسب برای سوخت، تدارکات و یک شب هتل ساده قبل از یک صبح ارزشمند پارک است. اگر یک یا دو ساعت اضافی دارید، یک انحراف به نقاط دید دهانه منگای مقیاس واقعی اضافه می‌کند: این یکی از بزرگترین کالدراهای آتشفشانی جهان است و مناظر لبه به شما حس واضحی از زمین‌شناسی دراماتیک شکاف می‌دهد بدون نیاز به یک پیاده‌روی طولانی.

از نایروبی، ناکورو تقریباً ۱۶۰ تا ۱۸۰ کیلومتر و معمولاً ۲.۵ تا ۴ ساعت از طریق جاده بسته به ترافیک و شرایط است، که ورود در بعدازظهر، مستقر شدن و خوابیدن زودهنگام را آسان می‌کند. در روز بعد، سعی کنید زود وارد پارک ملی دریاچه ناکورو شوید برای دمای خنک‌تر و جاده‌های آرام‌تر. دسترسی منگای از مرکز ناکورو معمولاً ۲۰ تا ۴۵ دقیقه با ماشین است، اما دید بهتر است در صبح یا اواخر بعدازظهر زمانی که مه کمتر است.

Ben Omwaka, CC BY-SA 4.0 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0, via Wikimedia Commons

نانیوکی (منطقه کوه کنیا)

نانیوکی یکی از عملی‌ترین و لذت‌بخش‌ترین پایگاه‌ها در مرکز کنیا است زیرا راحتی ارتفاعات را با دسترسی آسان به منظره کوهستانی و یک روز سافاری قوی مبتنی بر حفاظت ترکیب می‌کند. شهر در فلات لایکیپیا نزدیک کوه کنیا قرار دارد، بنابراین روزها اغلب خنک‌تر از مناطق پست هستند و سرعت آرام‌تر از نایروبی است. از آن به عنوان یک مرکز برای پیاده‌روی روزانه کوه کنیا در دامنه‌های پایین استفاده کنید، جایی که می‌توانید پیاده‌روی‌های کوتاه‌تر جنگلی یا مسیرهای طولانی‌تر به سمت نقاط دید باتلاقی را بسته به آمادگی و آب و هوا انتخاب کنید. در شهر، آن را ساده نگه دارید: یک توقف آرام کافه، یک مرور سریع فروشگاه‌های صنایع دستی محلی و نشانگر استوا به عنوان یک استراحت کوتاه و دوستانه عکس که یک “لحظه کنیا” واضح بدون خوردن روز اضافه می‌کند.

افزودنی بزرگ محافظت اول پجتا است، که به اندازه کافی نزدیک برای یک سفر روزانه آسان است و یکی از با کیفیت‌ترین تجربه‌های حیات وحش در منطقه، با یک زاویه حفاظت قوی است. یک شروع زودهنگام برنامه‌ریزی کنید، یک رانندگی کامل صبحگاهی انجام دهید، سپس یک بازدید متمرکز مانند یک مرکز حفاظت قبل از بازگشت به نانیوکی برای یک بعدازظهر کندتر اضافه کنید.

بهترین مکان‌های طبیعی در کنیا

مناظر نمادین سافاری

ذخیره‌گاه ملی ماسای مارا

ذخیره‌گاه ملی ماسای مارا سافاری سرخط کنیا برای منظره کلاسیک ساوان و مشاهده ثابت قوی شکارچی است، به ویژه شیرها، یوزپلنگ‌ها و پلنگ‌ها، با گله‌های بزرگ گورخر و گاو وحشی که زنجیره غذایی را در طول سال پشتیبانی می‌کنند. ذخیره‌گاه تقریباً ۱,۵۱۰ کیلومتر مربع را پوشش می‌دهد و یک اکوسیستم با سرنگتی تانزانیا را تشکیل می‌دهد، به همین دلیل است که مهاجرت بزرگ می‌تواند یک نکته برجسته فصلی اضافه باشد تا تنها دلیل برای رفتن. به طور کلی، بزرگترین تمرکزات مهاجرت اغلب در مارا در طول بازه ژوئیه تا اکتبر هستند، اما مکان‌های دقیق روزانه در یک منظره بزرگ تغییر می‌کنند، بنابراین قابل اعتمادترین رویکرد این است که به اندازه کافی بمانید تا رانندگی‌های خود را تطبیق دهید به جای تعقیب یک لحظه “تضمین شده” عبور واحد. برای بهترین ریتم، حداقل ۳ شب برنامه‌ریزی کنید، روزها را حول صبح زود و اواخر بعدازظهر بسازید و از نیمروز برای استراحت استفاده کنید تا بتوانید برای فعالیت شکارچی تیز بمانید.

پارک ملی آمبوسلی

پارک ملی آمبوسلی بیشتر به خاطر گله‌های بزرگ فیل که در دشت‌های باز با کوه کلیمانجارو به عنوان پس‌زمینه نمادین حرکت می‌کنند شناخته شده است، و مسافرانی را که حول نور و دید برنامه‌ریزی می‌کنند به جای انتظار مناظر کامل بر اساس تقاضا، پاداش می‌دهد. پارک نسبتاً فشرده با تقریباً ۳۹۰ کیلومتر مربع است، اما تنوع را از طریق باتلاق‌ها و تالاب‌های فصلی که از آب زیرزمینی از کلیمانجارو تغذیه می‌شوند، جمع می‌کند، به همین دلیل است که حیات وحش اغلب حول کانال‌های سبز حتی در فصل خشک متمرکز می‌شود. مشاهده فیل سرخط است، اما می‌توانید گاومیش، گورخر، گاو وحشی، زرافه و پرندگان قوی را در اطراف باتلاق‌ها نیز انتظار داشته باشید، با حضور شکارچیان اگرچه مشاهدات کمتر قابل پیش‌بینی از ماسای مارا هستند.

برای عکاسان، کلید طلوع خورشید است. کلیمانجارو به احتمال زیاد قبل از ساخت مه گرما و ابر در صبح زود واضح است، بنابراین حداقل یک رانندگی سپیده‌دم برنامه‌ریزی کنید، سپس بقیه روز را انعطاف‌پذیر نگه دارید. گرد و غبار می‌تواند در ماه‌های خشک سنگین باشد و دید می‌تواند به سرعت تغییر کند، بنابراین کوه را به عنوان یک “پاداش زمانی که کار می‌کند” در نظر بگیرید نه یک تضمین، و از باتلاق‌ها به عنوان لنگر حیات وحش قابل اعتماد خود استفاده کنید زمانی که پس‌زمینه ناپدید می‌شود. دسترسی عملی ساده است: از نایروبی، آمبوسلی تقریباً ۲۱۰ تا ۲۵۰ کیلومتر بسته به مسیر و نقطه ورودی، معمولاً ۴ تا ۶ ساعت از طریق جاده، و بسیاری از برنامه‌های سفر از طریق امالی یا نامانگا مسیریابی می‌کنند.

Ninaras, CC BY 4.0 https://creativecommons.org/licenses/by/4.0, via Wikimedia Commons

پارک‌های ملی تساوو شرقی و تساوو غربی

تساوو شرقی و تساوو غربی پارک‌های سافاری “منظره بزرگ” عالی کنیا هستند، طراحی شده برای مسافرانی که از ریتم سفر جاده‌ای، افق‌های گسترده و احساس خشن‌تری نسبت به ذخیره‌گاه‌های کوچک‌تر سرخط لذت می‌برند. آنها با هم تقریباً ۲۲,۰۰۰ کیلومتر مربع را پوشش می‌دهند، بنابراین تجربه درباره مقیاس است: رانندگی‌های طولانی از طریق زمین‌های در حال تغییر، “صحنه‌های جمعیت” کمتر و رویارویی‌های حیات وحش که به نظر می‌رسد به دست آمده باشند نه بسته‌بندی شده. تساوو شرقی به طور کلی مسطح‌تر و بازتر است، با مناظر طولانی و تمرکز کلاسیک حول نقاط آب و خطوط رودخانه، در حالی که تساوو غربی تپه‌مانندتر و متنوع‌تر است، با زمین‌شناسی آتشفشانی، بوته‌های ضخیم‌تر در مکان‌ها و مناظر دراماتیک‌تر. در هر دو پارک، بهترین روزها حول شروع‌های زودهنگام و اسکن صبورانه ساخته می‌شوند نه تعقیب دائمی، زیرا مسافت‌ها واقعی هستند و حیوانات می‌توانند به طور گسترده پراکنده باشند.

در تساوو غربی، چشمه‌های مزیما توقف برجسته است زیرا آب شفاف و پوشش گیاهی سرسبز تضاد چشمگیری با مناظر خشک اطراف ایجاد می‌کنند و اغلب به خوبی به عنوان یک بازدید کندتر نیمه صبح بین رانندگی‌ها کار می‌کند. در تساوو شرقی، منطقه سد آروبا می‌تواند مولد باشد زمانی که شرایط حیوانات را نزدیک آب متمرکز می‌کند، بنابراین ارزش دارد که رانندگی‌ها را حول ساعات خنک‌تر زمان‌بندی کنید و بررسی کنید که آب در دوره‌های خشک‌تر کجا نگه داشته می‌شود.

Ninara, CC BY 2.0 https://creativecommons.org/licenses/by/2.0, via Wikimedia Commons

سامبورو، بوفالو اسپرینگز و شابا (اکوسیستم سامبورو)

اکوسیستم سامبورو، به معنی ذخیره‌گاه ملی سامبورو، بوفالو اسپرینگز و شابا، یکی از متمایزترین مناطق سافاری کنیا است زیرا در حیات وحش “شمالی” و منظره نیمه خشک مجسمه‌ای تخصص دارد. ذخیره‌گاه‌ها در امتداد کریدور رودخانه اواسو نگیرو قرار دارند که تضاد قوی بین کشور باز و خشک و نوارهای رودخانه‌ای سبز ایجاد می‌کند و آنجاست که بسیاری از مشاهدات در دوره‌های خشک‌تر متمرکز می‌شوند. این مکان کلاسیک برای جستجوی ویژگی‌های شمالی مانند گورخر گروی، زرافه شبکه‌ای، اوریکس بیسا و شترمرغ سومالیایی است، با فیل‌های رایج و حضور شکارچیان، اما اغلب در یک محیط آرام‌تر و کمتر وسیله نقلیه سنگین نسبت به معروف‌ترین ذخیره‌گاه‌های جنوبی کنیا. منظره بخش کلیدی جذابیت است: دشت‌های گرد و غباری، برآمدگی‌های سنگی و سیلوئت‌های اقاقیا که در نور اولیه به زیبایی عکس می‌گیرند.

حداقل ۳ شب برنامه‌ریزی کنید تا ریتم اکوسیستم را به دست آورید به جای اینکه آن را به عنوان یک افزودنی سریع در نظر بگیرید. یک ساختار قوی رانندگی‌های صبح زود برای دمای خنک‌تر و حیات وحش فعال، یک استراحت کندتر نیمروز، سپس زمان کریدور رودخانه‌ای اواخر بعدازظهر زمانی که حیوانات به سمت آب برمی‌گردند است. اگر شخصی‌ترین تجربه را می‌خواهید، اقامت درست خارج از شلوغ‌ترین دروازه‌ها و تقسیم رانندگی‌ها در سه منطقه را در نظر بگیرید، زیرا هر کدام زمین کمی متفاوتی دارند و تنوع روزها را از احساس تکراری نگه می‌دارد.

ninara, CC BY 2.0 https://creativecommons.org/licenses/by/2.0, via Wikimedia Commons

پارک ملی مرو

پارک ملی مرو یک جایگزین قوی “کنیای کلاسیک” است اگر فضا و ریتم سافاری آرام‌تری نسبت به ذخیره‌گاه‌های سرخط می‌خواهید. پارک بزرگ با تقریباً ۸۷۰ کیلومتر مربع است، با زیستگاه‌های متنوع که از دشت‌های باز و بوته‌زار تا کریدورهای رودخانه‌ای سبزتر و نهرهای پوشیده از نخل را شامل می‌شود، بنابراین رانندگی‌ها متنوع احساس می‌شوند نه تکراری. مناسب مسافرانی است که از فرآیند جستجو و ردیابی لذت می‌برند، زیرا حیات وحش در یک منظره بزرگ پراکنده است و مشاهدات اغلب به دست آمده احساس می‌شوند، با وسایل نقلیه بسیار کمتری که برای همان لحظه رقابت می‌کنند. فضا بخش کلیدی جذابیت است: رانندگی‌های طولانی و آرام، آسمان‌های بزرگ و احساس اینکه یک گوشه کمتر بازدید شده از کشور را کاوش می‌کنید نه دنبال کردن یک مسیر ثابت “بزرگترین آثار”. مرو بهترین کار را زمانی انجام می‌دهد که زمان برای رانندگی‌های تکرار شده به آن بدهید، به طور ایده‌آل ۲ تا ۴ شب، با صبح‌های زود و اواخر بعدازظهرها به عنوان پنجره‌های با ارزش بالا و نیمروز استفاده شده برای استراحت در گرما.

Nina R, CC BY 2.0 https://creativecommons.org/licenses/by/2.0, via Wikimedia Commons

دره شکاف، دریاچه‌ها و مناظر دراماتیک

پارک ملی دریاچه ناکورو

پارک ملی دریاچه ناکورو یکی از بهترین سافاری‌های “کوتاه، با تاثیر بالا” کنیا است زیرا فشرده، زیبا و به ویژه برای مشاهده کرگدن قوی است. پارک به طور گسترده با هر دو کرگدن سیاه و سفید مرتبط است و محیط حصارکشی شده و خوب مدیریت شده آن اغلب مشاهدات را در نیم روز نسبت به بسیاری از اکوسیستم‌های بزرگ‌تر و پراکنده‌تر واقعی‌تر می‌کند. تنوع منظره بخش بزرگی از تجربه است: جنگل اقاقیا، علفزارهای باز و نقاط دید بالا که دریاچه را قاب می‌کنند، با خط ساحلی که شخصیت را تغییر می‌دهد زیرا سطح آب در طول فصل‌ها بالا و پایین می‌رود. از آنجا که مسافت‌ها در داخل پارک قابل مدیریت هستند، معمولاً می‌توانید یک حلقه مولد در یک صبح یا بعدازظهر بدون صرف ساعت‌ها فقط برای تغییر موقعیت بسازید.

پرنده‌ها می‌توانند عالی باشند، از جمله تعداد زیادی از پرندگان آبی زمانی که شرایط مناسب است، اما با سطح دریاچه و در دسترس بودن غذا نوسان می‌کند، بنابراین انتظارات را انعطاف‌پذیر نگه دارید. بهترین ریتم یک شروع زودهنگام برای دمای خنک‌تر و نقاط دید واضح‌تر، سپس یک مرحله کندتر نیمه صبح برای رانندگی جنگل جایی که حیات وحش می‌تواند در سایه باشد است. دسترسی در مسیرهای دره شکاف ساده است: از شهر ناکورو به دروازه‌های پارک معمولاً ۱۵ تا ۳۰ دقیقه، و از نایروبی به ناکورو تقریباً ۱۶۰ تا ۱۸۰ کیلومتر، معمولاً ۲.۵ تا ۴ ساعت از طریق جاده بسته به ترافیک و شرایط جاده.

BIT1982, CC BY-SA 3.0 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0, via Wikimedia Commons

دریاچه نایواشا و پارک ملی دروازه جهنم

دریاچه نایواشا یک توقف زیبای دره شکاف است که احساس سافاری آبی را ارائه می‌دهد: سفرهای قایقی کوتاه اغلب شما را نزدیک به اسب‌آبی‌ها، عقاب‌های ماهی و حیات وحش ساحل دریاچه می‌آورند و سرعت آرام‌تر از مدارهای کلاسیک رانندگی بازی است. بهترین برنامه ساده و زمان-کارآمد است: یک گردش قایقی صبحگاهی یا اواخر بعدازظهر برای نور نرم‌تر و آب صاف‌تر، سپس یک پیاده‌روی کوتاه و آسان در جزیره هلالی اگر شرایط و زمان‌بندی مناسب باشد. این جفت‌سازی هم دیدگاه دریاچه و هم یک عنصر سبک پیاده را بدون تبدیل روز به یک تعهد طولانی به شما می‌دهد و به خوبی به عنوان یک توقف فشارزدایی بین پاهای سافاری فشرده‌تر کار می‌کند.

پارک ملی دروازه جهنم نزدیک جایگزین فعال برجسته است زیرا دوچرخه‌سواری و پیاده‌روی در داخل پارک را امکان‌پذیر می‌کند، تمرکز را از “تماشای نقطه” به غوطه‌ور شدن در منظره تغییر می‌دهد. منظره سرخط است: بخش‌های دره تند، ویژگی‌های زمین‌گرمایی و دشت‌های باز که حتی زمانی که حیات وحش متراکم نیست دراماتیک احساس می‌شوند، به همین دلیل است که به عنوان یک استراحت از برنامه‌های سفر سنگین وسیله نقلیه کار می‌کند. آن را به عنوان یک گردش نیم روزه تا روز کامل بسته به اینکه چقدر می‌خواهید پیاده‌روی کنید یا دوچرخه سواری کنید در نظر بگیرید و زود شروع کنید تا از گرمای نیمروز اجتناب کنید. دسترسی در مسیر اصلی دره شکاف آسان است: نایروبی به نایواشا تقریباً ۹۰ تا ۱۱۰ کیلومتر و معمولاً ۱.۵ تا ۲.۵ ساعت از طریق جاده، و نایواشا به دروازه جهنم معمولاً ۲۰ تا ۴۰ دقیقه بسته به پایگاه و دروازه شما است.

Heyandrewhyde, CC BY-SA 3.0 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0, via Wikimedia Commons

دریاچه بوگوریا

دریاچه بوگوریا یک انحراف دره شکاف است که حول درام زمین‌گرمایی ساخته شده است نه مشاهده کلاسیک حیات وحش، با چشمه‌های آب گرم، گیزرها و دریچه‌های بخار که بخش‌هایی از خط ساحلی دریاچه را ردیف کرده و فضای متمایز، تقریباً آتشفشانی ایجاد می‌کنند. خط ساحلی باز و عمدتاً در معرض است، بنابراین تجربه درباره پیاده‌روی بخش‌های کوتاه، تماشای استخرهای جوشان و جت‌های فوران‌کننده و دریافت تضاد تند بین پوسته‌های معدنی روشن، سنگ‌های گدازه تیره و رنگ‌های در حال تغییر دریاچه است. پرنده‌ها می‌توانند پاداش‌دهنده باشند، از جمله پرندگان آبی زمانی که شرایط مناسب است، اما با سطح آب و تغییرات فصلی بسیار متغیر است، بنابراین بهتر است ابتدا به عنوان یک بازدید منظره-و-زمین‌شناسی در نظر گرفته شود.

بازدید را برای ساعات خنک‌تر برنامه‌ریزی کنید و آن را ساده نگه دارید. صبح یا اواخر بعدازظهر معمولاً راحت‌تر است و نور بهتری می‌دهد، در حالی که گرمای نیمروز می‌تواند شدید باشد و سایه محدود است. ۲ تا ۴ ساعت برای منطقه زمین‌گرمایی خط ساحلی و نقاط دید اجازه دهید، آب بیشتر از آنچه فکر می‌کنید نیاز دارید حمل کنید و کفش‌هایی بپوشید که زمین ناهموار و لبه‌های داغ و پوسته‌ای نزدیک دریچه‌ها را مدیریت کنند.

Steve Garvie from Dunfermline, Fife, Scotland, CC BY-SA 2.0 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0, via Wikimedia Commons

دریاچه المنتایتا

دریاچه المنتایتا یک مکث آرام‌تر دره شکاف است که فضا را بیشتر از حیات وحش “باید دید” ارائه می‌دهد، با یک حوضه دریاچه کم عمق و باز و افق‌های گسترده که نسبت به پارک‌های شلوغ‌تر نزدیک فراخ احساس می‌شوند. جذابیت بصری و کند است: تغییر نور در آب، آسمان‌های بزرگ و پس‌زمینه پرتگاه که حتی یک توقف کوتاه را زیبا احساس می‌کند. پرنده‌ها می‌توانند حاضر و لذت‌بخش باشند، اما با شرایط و سطح آب متفاوت است، بنابراین بهترین ذهنیت این است که المنتایتا را به عنوان یک بازنشانی منظره در نظر بگیرید نه یک ماموریت مشاهدات. به طور منظم در یک مسیر دره شکاف به عنوان یک شب آسان که رانندگی‌های طولانی‌تر را بدون افزودن پیچیدگی می‌شکند، قرار می‌گیرد. از اواخر بعدازظهر برای نقاط دید و نور نرم استفاده کنید، سپس یک پیاده‌روی صبحگاهی آرام یا قهوه با مناظر دریاچه قبل از ادامه.

Martin Trauth / User:Berliner Tino, CC BY-SA 3.0 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0, via Wikimedia Commons

کوه‌ها و ارتفاعات

پارک ملی کوه کنیا

پارک ملی کوه کنیا منطقه پیاده‌روی ارتفاع بالای برتر کنیا است، ساخته شده حول یک توده آتشفشانی خاموش که بالاترین قله آن، باتیان (۵,۱۹۹ متر)، و قله بعدی، نلیون (۵,۱۸۸ متر)، صعودهای فنی هستند، در حالی که پوینت لنانا (۴,۹۸۵ متر) رایج‌ترین هدف پیاده‌روی برای پیاده‌روهای قوی است. پارک هم پیاده‌روان روزانه و هم کوهنوردان چند روزه را پاداش می‌دهد زیرا منظره به سرعت با ارتفاع تغییر می‌کند: جنگل کوهستانی پایین و بامبو جای خود را به هیذر و باتلاق می‌دهند، سپس به سنگ آلپی، برکه‌ها و خطوط الراس تیز. انتخاب مسیر در اینجا بیشتر از بسیاری از مناطق کوهستانی اهمیت دارد. نارو مورو اغلب برای دسترسی مستقیم و کارآمد و تلاش‌های سریع‌تر قله استفاده می‌شود، چوگوریا به طور گسترده برای مناظر دراماتیک، نقاط دید و احساس “سفر” بیشتر دوست داشته می‌شود، و سیریمون (اغلب از سمت نانیوکی نزدیک می‌شود) معمولاً برای گرادیان‌های ثابت‌تر و منطق سازگاری قوی استفاده می‌شود. یک برنامه خوب کوه کنیا با آمادگی و زمان مطابقت دارد: یک پیاده‌روی نیم روز یا روز کامل برای فضای جنگل و باتلاق، ۲ تا ۴ روز برای یک پیاده‌روی محکم پوینت لنانا، و برنامه‌های سفر طولانی‌تر اگر سرعت کندتر و انعطاف‌پذیری آب و هوای بیشتری می‌خواهید.

نانیوکی عملی‌ترین مرکز برای تدارکات، راهنمایان و حمل و نقل است و تقریباً ۱۹۰ تا ۲۱۰ کیلومتر از نایروبی، معمولاً ۳.۵ تا ۵.۵ ساعت از طریق جاده بسته به ترافیک و شرایط قرار دارد. چوگوریا و نارو مورو معمولاً به عنوان شهرهای سر مسیر اختصاصی استفاده می‌شوند، با نارو مورو معمولاً ۱۵۰ تا ۱۷۰ کیلومتر از نایروبی (اغلب ۳ تا ۴.۵ ساعت) و چوگوریا معمولاً از طریق امبو و رویکرد شرقی با زمان‌بندی‌های متغیر بسته به بخش نهایی جاده رسیده می‌شود. هنگامی که در کوه هستید، زود شروع کنید، برای صبح‌های سرد برنامه‌ریزی کنید و تغییرات سریع آب و هوا را فرض کنید: ابر می‌تواند در اواخر صبح بسازد و باران می‌تواند حتی در دوره‌های خشک‌تر وارد شود، دید را کاهش دهد و پیشرفت را کند کند.

DavyKirii, CC BY-SA 4.0 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0, via Wikimedia Commons

پارک ملی آبردار

پارک ملی آبردار یکی از متمایزترین مناطق حفاظت شده کنیا است زیرا حول ارتفاعات جنگلی خنک ساخته شده است نه ساوان باز. منظره سرخط است: دره‌های عمیق، مناطق بامبو و خط الراس‌های باتلاقی با مه مکرر، به علاوه تمرکز قوی آبشار که می‌تواند رانندگی‌ها و پیاده‌روی‌های کوتاه را تقریباً آلپی احساس کند. از آنجا که پوشش گیاهی متراکم است، حیات وحش اغلب سخت‌تر از پارک‌های دشت‌ها دیده می‌شود، بنابراین رضایت‌بخش‌ترین ذهنیت فضا-اول است، با حیات وحش به عنوان یک پاداش نه یک ثابت. این یک انتخاب قوی است اگر یک وقفه آرام‌تر و سبزتر در یک مسیر کنیا می‌خواهید، به ویژه پس از پارک‌های پست‌تر گرد و غباری‌تر.

روش امضا برای تجربه آبردار مشاهده مبتنی بر اقامتگاه نزدیک چاله‌های آب و لیسک‌های نمک است که می‌تواند مشاهدات عالی با حداقل رانندگی ارائه دهد. اقامت در یک اقامتگاه با یک چاله آب روشن به شما اجازه می‌دهد که حیوانات را در اواخر بعدازظهر، عصر و صبح زود ببینید، اغلب با مشاهده طولانی‌تر و آرام‌تر از آنچه در مدارهای سنگین وسیله نقلیه به دست می‌آورید. یک برنامه عملی یک رانندگی زیبای کوتاه یا توقف آبشار در طول روز است، سپس به تنظیمات اقامتگاه برای بهترین پنجره‌های مشاهده تکیه کنید.

Nina R from Africa, CC BY 2.0 https://creativecommons.org/licenses/by/2.0, via Wikimedia Commons

ساحل و طبیعت دریایی

ساحل دیانی

ساحل دیانی یکی از قوی‌ترین پایگاه‌های همه‌کاره ساحلی کنیا است زیرا یک خط ساحلی شنی بلند و روشن را با انتخاب اقامتگاه قابل اعتماد و دسترسی آسان به فعالیت‌های آبی بدون احساس یک نوار اقامتگاهی صرفاً ساخته شده ترکیب می‌کند. به ویژه به خوبی به عنوان “پاداش” پس از روزهای سافاری کار می‌کند: صبح‌ها برای شناهای آرام و پیاده‌روی‌های ساحلی، نیمروز برای سایه و ناهارهای کند، سپس اواخر بعدازظهر برای نور نرم‌تر و نسیم خنک‌تر. اگر می‌خواهید ساختار اضافه کنید، دیانی یک نقطه پرتاب عملی برای غواصی، غواصی و سفرهای قایقی به مناطق صخره‌ای نزدیک است و همچنین از سفرهای روزانه ساده بدون تبدیل اقامت به ترانزیت دائمی پشتیبانی می‌کند.

از نظر لجستیکی، دیانی ساده است اما باید حول عبور لیکونی اگر از طریق جاده از مومباسا می‌آیید برنامه‌ریزی کنید. از مرکز مومباسا به دیانی اغلب ۳۵ تا ۴۵ کیلومتر است، اما زمان سفر معمولاً ۱.۵ تا ۳ ساعت است زیرا صف‌های کشتی می‌توانند تاخیر اصلی باشند، به ویژه در زمان‌های اوج. از فرودگاه اوکوندا، بسیاری از انتقالات به هتل‌ها ۱۰ تا ۲۵ دقیقه هستند، به همین دلیل است که پروازهای داخلی کوتاه می‌توانند زمان صرفه‌جویی کنند اگر از نایروبی یا از مناطق سافاری ارتباط برقرار می‌کنید. برای بهترین تجربه، حداقل ۳ شب و ۵ تا ۷ شب اگر می‌خواهید یک ریتم ساحل کند واقعی با یک یا دو گردش دریایی به جای فعالیت‌های روزانه داشته باشید، برنامه‌ریزی کنید.

Łukasz Ciesielski – kontakt: Facebook, CC BY-SA 3.0 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0, via Wikimedia Commons

پارک ملی دریایی واتامو

پارک ملی دریایی واتامو یکی از شناخته‌شده‌ترین مناطق صخره-و-لاگون کنیا برای غواصی و غواصی است و مناسب مسافرانی است که زندگی دریایی و روزهای آب شفاف بدون یک صحنه سنگین زندگی شبانه می‌خواهند. جاذبه اصلی سیستم صخره محافظت شده و لاگون‌های کم عمق است که می‌توانند برای غواصی زمانی که دریا آرام است عالی باشند، با باغ‌های مرجانی و گستره وسیعی از ماهی‌های صخره‌ای، به علاوه شانس خوبی از لاک‌پشت‌ها در شرایط مناسب. زمان آب خود را حول جزر و مد و باد برنامه‌ریزی کنید: جزر و مد بالاتر معمولاً دسترسی لاگون را آسان‌تر می‌کند و می‌تواند راحتی شنا را بهبود بخشد، در حالی که بادهای قوی‌تر بعدازظهر می‌توانند تلاطم اضافه کنند و دید را کاهش دهند، بنابراین صبح‌ها اغلب برای غواصی و سفرهای قایقی قابل اعتمادتر احساس می‌شوند.

یک روز کامل و با کیفیت اینجا صخره را با خور میدا جفت می‌کند که یک اکوسیستم کاملاً متفاوت بدون سفر طولانی اضافه می‌کند. پارک دریایی را در صبح انجام دهید، سپس برای منظره حرا، پرنده‌ها و یک حالت آرام‌تر اواخر بعدازظهر که برای غروب خورشید به خوبی کار می‌کند به خور بروید. انتظارات را درباره شرایط واقع‌بینانه نگه دارید: حتی سایت‌های عالی می‌توانند در یک روز بادی متوسط باشند، بنابراین انعطاف‌پذیری بسازید و آماده باشید که یک سفر قایقی را با یک پیاده‌روی آرام‌تر حرا عوض کنید اگر اقیانوس خشن است. واتامو معمولاً از طریق مالیندی به عنوان نزدیک‌ترین مرکز اصلی رسیده می‌شود و زمانی که حداقل ۲ تا ۴ شب بمانید بیشترین لذت را می‌برد تا بتوانید بهترین پنجره‌های دریا را انتخاب کنید به جای اجبار فعالیت‌ها در یک روز واحد.

Jenny Kellett, CC BY-SA 4.0 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0, via Wikimedia Commons

پارک دریایی کیسیت-امپونگوتی

پارک دریایی کیسیت-امپونگوتی یکی از روزهای دریایی با بالاترین ارزش ساحل جنوبی است، بیشتر به خاطر منظره صخره آب شفاف و زمان طولانی در یک دو سنتی به سبک سنتی یا قایق کوچک شناخته شده است، اغلب با مشاهدات دلفین در کانال گسترده‌تر. آن را به عنوان یک گردش اختصاصی در نظر بگیرید زیرا تجربه به حالت دریا و زمان‌بندی بستگی دارد: زمانی که شرایط آرام است می‌توانید غواصی عالی بر روی باغ‌های مرجانی با زندگی ماهی خوب و یک سرعت آرام بین جلسات آب داشته باشید، در حالی که باد و موج می‌توانند به سرعت روز را بیشتر درباره ترانزیت احساس کنند تا شنا. برای یک شروع زودهنگام برنامه‌ریزی کنید، برنامه خود را انعطاف‌پذیر نگه دارید و آماده باشید که ترتیب توقف‌ها را بر اساس جزر و مد و دید تغییر دهید به جای اجبار یک جدول زمانی ثابت.

بیشتر سفرها از طریق جزیره واسینی در ساحل جنوبی دور اجرا می‌شوند، بنابراین لجستیک بخشی از روز است. از ساحل دیانی، رانندگی به منطقه واسینی/شیمونی معمولاً حدود ۶۰ تا ۸۰ کیلومتر و اغلب ۱.۵ تا ۲.۵ ساعت بسته به ترافیک و شرایط جاده، سپس به قایق برای بخش پارک دریایی منتقل می‌شوید. از مومباسا، تقریباً ۹۰ تا ۱۲۰ کیلومتر و معمولاً ۲.۵ تا ۴ ساعت اجازه دهید، با زمان‌بندی کشتی در لیکونی یک متغیر مکرر.

جواهرات پنهان در کنیا

بهترین تجربه‌های “کمتر شلوغ” کنیا اغلب در محافظت‌های نام‌گذاری شده و پارک‌های خاص هستند که درست خارج از جریان اصلی توریستی قرار دارند. در لایکیپیا، محافظت حیات وحش لوا، محافظت اول پجتا و محافظت بورانا گزینه‌های درجه یک با راهنمایی قوی و احساس آرام‌تری نسبت به شلوغ‌ترین ذخیره‌گاه‌ها هستند. تپه‌های چیولو مناظر آتشفشانی سینمایی بین آمبوسلی و تساوو ارائه می‌دهند و به خوبی به عنوان یک انتقال زیبا به جای یک سفر مستقل کار می‌کنند.

دروازه جهنم به خوبی شناخته شده است، اما هنوز در مقایسه با پارک‌های سافاری بزرگ کمتر استفاده می‌شود و یکی از متمایزترین روزهای فعالی است که می‌توانید در کنیا داشته باشید. جنگل آرابوکو-سوکوک نزدیک ساحل یک توقف طبیعت جدی برای پرندگان نادر و مسیرهای جنگلی است و به خوبی با واتامو بدون افزودن زمان رانندگی بزرگ جفت می‌شود.

برای مسافرانی که حیات وحش واقعاً خارج از مسیر معمول می‌خواهند، پارک ملی روما در غرب کنیا و پارک ملی کوچک باتلاق سایوا تخصصی اما پاداش‌دهنده هستند اگر از توقف‌های آرام و متمرکز بر طبیعت لذت می‌برید. برای منظره خالص، نقاط دید دره کریو یک انحراف پرتگاه دراماتیک با مقیاس بزرگ دره شکاف ایجاد می‌کنند، بهترین برای سفر جاده‌ای‌های مطمئن که رانندگی روز را برنامه‌ریزی می‌کنند. کوه‌های ندوتو و رنج متیوز ماجراجویانه و زیرساخت-سبک هستند، بنابراین مناسب مسافران با تجربه‌ای هستند که با خدمات محدود راحت هستند و مناظر را بر راحتی اولویت می‌دهند.

Nina R from Africa, CC BY 2.0 https://creativecommons.org/licenses/by/2.0, via Wikimedia Commons

اگر در امتداد کریدور تساوو سفر می‌کنید، پناهگاه حیات وحش تایتا هیلز می‌تواند یک جایگزین یا افزودنی زیبا و آرام‌تر باشد که ریتم پارک بزرگ را می‌شکند. نزدیک لامو، جزیره ماندا یک انتخاب عالی برای زمان ساحلی آرام‌تر از شهر اصلی است، به ویژه اگر می‌خواهید یک اقامت ساحلی آرام و کم‌کلید داشته باشید.

نکات سفر برای کنیا

ایمنی و عقل سلیم

کنیا یکی از محبوب‌ترین مقاصد آفریقا برای سافاری و تعطیلات ساحلی است، اما مانند هر مرکز سفر بزرگ، احتیاط‌های اساسی شهری مهم هستند. در مناطق شهری، از حمل اشیاء قیمتی در معرض دید خودداری کنید، از تاکسی‌های ثبت شده یا برنامه‌های سواری در شب استفاده کنید و در مکان‌های شلوغ هوشیار باشید. نسبت به کلاه‌برداری‌های رایج یا راهنماهای غیررسمی، به ویژه در اطراف مراکز حمل و نقل و سایت‌های توریستی محتاط باشید.

در طول سافاری، دستورالعمل‌های راهنمای خود را دقیقاً دنبال کنید، فاصله ایمن از حیات وحش را حفظ کنید و هرگز از وسایل نقلیه خارج نشوید یا از مسیرهای تعیین شده رانندگی نکنید مگر اینکه مجاز باشد. بیشتر پارک‌ها قوانین ایمنی واضحی دارند که هم امنیت بازدیدکننده و هم حفاظت از حیات وحش را تضمین می‌کنند – احترام به آنها بخشی از یک تجربه سافاری مسئولانه است.

سلامتی و بیمه

بیمه سفر جامع به شدت توصیه می‌شود و باید شامل مراقبت پزشکی، پوشش تخلیه یا بالگرد، حفاظت از سرقت و فعالیت‌هایی مانند رانندگی سافاری یا سواری بالون باشد. قبل از سفر خود برای مشاوره در مورد واکسیناسیون و پیشگیری از مالاریا با یک کلینیک سفر مشورت کنید، زیرا سطوح خطر بر اساس منطقه متفاوت است. آب شیر برای نوشیدن ایمن نیست، بنابراین در طول اقامت خود به آب بطری یا فیلتر شده تکیه کنید. دافع حشرات، کرم ضد آفتاب و هر داروی شخصی را بیاورید – داروخانه‌ها در شهرها موجود هستند اما در مناطق روستایی محدود.

اجاره ماشین

اجاره ماشین برای مسافرانی که مسیرهای شهر به پارک، مدار دره شکاف یا ترکیب سافاری با مقاصد ساحلی را کاوش می‌کنند عملی است. با این حال، رانندگی خودکار عمیق در پارک‌های ملی بدون تجربه ۴×۴ توصیه نمی‌شود، زیرا زمین می‌تواند چالش‌برانگیز باشد و رانندگی خارج از جاده اغلب ممنوع است. یک وسیله نقلیه ۴×۴ برای بیشتر پارک‌ها و جاده‌های روستایی ضروری است، جایی که فاصله از زمین و کشش حیاتی است.

سافاری خودگردان: چه چیزی باید بدانید

یک مجوز رانندگی بین‌المللی علاوه بر گواهینامه رانندگی ملی شما توصیه می‌شود. همیشه گواهینامه، گذرنامه، مدارک اجاره و اثبات بیمه خود را حمل کنید، زیرا این موارد ممکن است در دروازه‌های پلیس یا پارک بررسی شوند. اگر برنامه رانندگی خودکار دارید، با مقررات پارک آشنا شوید که معمولاً شامل ماندن در مسیرهای علامت‌گذاری شده، رعایت ساعات دروازه و اجتناب از سر و صدای غیرضروری یا تداخل با حیات وحش است. تجهیزات ارتباطی، مانند رادیو یا پشتیبان پوشش موبایل، می‌تواند در پارک‌های بزرگتر مفید باشد. برای بیشتر مسافران، استخدام یک راننده-راهنما یک تجربه آرام‌تر و پاداش‌دهنده‌تر ارائه می‌دهد – راهنماها ناوبری، نگهداری وسیله نقلیه و دیدن حیات وحش را مدیریت می‌کنند و به شما اجازه می‌دهند روی منظره تمرکز کنید.

درخواست دهید
لطفاً ایمیل خود را در فیلد زیر وارد کرده و روی «اشتراک» کلیک کنید.
مشترک شوید و دستورالعمل های کامل در مورد دریافت و استفاده از گواهینامه رانندگی بین المللی و همچنین مشاوره برای رانندگان خارج از کشور را دریافت کنید