1. Homepage
  2.  / 
  3. Blog
  4.  / 
  5. بهترین مکان‌ها برای بازدید در بوروندی
بهترین مکان‌ها برای بازدید در بوروندی

بهترین مکان‌ها برای بازدید در بوروندی

بوروندی کشوری کوچک و خشکی محصور در شرق آفریقا با تعداد بازدیدکنندگان بسیار کم و شخصیت محلی قوی است. سفر به اینجا بیشتر تحت تأثیر محیط و زندگی روزمره شکل می‌گیرد تا نقاط دیدنی اصلی. سواحل دریاچه تانگانیکا، ارتفاعات سبز موج‌دار و تپه‌های کشت چای بخش اعظم چشم‌انداز را تعریف می‌کنند، در حالی که سنت‌های فرهنگی هنوز به شدت با موسیقی، رقص و زندگی اجتماعی پیوند دارند. با گردشگری محدود، بسیاری از مناطق آرام و بدون عجله احساس می‌شوند و برای مسافرانی که به سرعت کندتر و تعامل محلی اهمیت می‌دهند، جذاب هستند.

در عین حال، سفر در بوروندی نیازمند برنامه‌ریزی واقع‌بینانه است. زیرساخت‌ها در خارج از شهرهای بزرگ محدود است، سفرها می‌توانند طولانی‌تر از حد انتظار طول بکشند و شرایط ممکن است با اطلاع قبلی کم تغییر کند. با صبر، برنامه‌ریزی انعطاف‌پذیر و پشتیبانی محلی قابل اعتماد، بازدیدکنندگان می‌توانند مناظر کنار دریاچه، چشم‌اندازهای روستایی و شیوه‌های فرهنگی را که هنوز بخشی از زندگی روزمره هستند، تجربه کنند. بوروندی برای مسافرانی که به دنبال سادگی، فضا و عمق فرهنگی هستند تا گردشگری متعارف، مناسب‌تر است.

بهترین شهرها در بوروندی

بوژومبورا

بوژومبورا شهر اصلی بوروندی در کنار دریاچه تانگانیکا و مرکز تجاری اصلی کشور است، حتی اگر گیتگا در سال ۲۰۱۹ به پایتخت سیاسی تبدیل شد. این شهر در محلی قرار دارد که رودخانه روسیزی به دریاچه می‌رسد، به همین دلیل است که ساحل دریا احساس “کاری” می‌شود تا صرفاً زیبا: شما قایق‌ها، محل‌های فرود ماهی و تجارت کوچک را خواهید دید که از مناطق ساحلی عبور می‌کنند. برای بازدیدکنندگان، بهترین توقف‌ها ساده و محلی هستند، از جمله پیاده‌روی در اواخر بعدازظهر کنار دریاچه زمانی که دما کاهش می‌یابد، و صرف وقت در بازار مرکزی برای درک زنجیره تأمین روزانه و محصولات منطقه‌ای. بوژومبورا همچنین عملی‌ترین مکان در بوروندی برای مرتب کردن موارد اولیه قبل از رفتن به مناطق داخلی است: پول نقد، سیم‌کارت/دیتا و حمل‌ونقل قابل اعتماد در اینجا آسان‌تر از شهرهای کوچک‌تر است.

از نظر لجستیکی، بوژومبورا توسط فرودگاه بین‌المللی ملچیور ندادای (BJM)، دروازه اصلی هوایی کشور، با باند آسفالته ۳٬۶۰۰ متری که از عملیات استاندارد جت پشتیبانی می‌کند، خدمات می‌شود. اگر می‌خواهید از طریق جاده ادامه دهید، گیتگا حدود ۱۰۱ کیلومتر از طریق مسیر رانندگی فاصله دارد (معمولاً در شرایط عادی حدود ۱.۵ ساعت)، که اگر نیاز به دسترسی به دفاتر دولتی یا ادامه مسیر از طریق فلات مرکزی دارید، مفید است.

Dave Proffer, CC BY 2.0

گیتگا

گیتگا پایتخت سیاسی بوروندی (از ژانویه ۲۰۱۹) و شهری آرام‌تر و بیشتر “کوهستانی” نسبت به بوژومبورا است که در فلات مرکزی در ارتفاع حدود ۱٬۵۰۰ متری قرار دارد. با جمعیتی که معمولاً حدود ۱۳۵٬۰۰۰ نفر (ارقام ۲۰۲۰) ذکر می‌شود، فشرده و قابل پیمایش احساس می‌شود و برای مسافرانی که به زمینه فرهنگی علاقه‌مند هستند تا سرگرمی شهر بزرگ، پاداش می‌دهد. توقف اساسی موزه ملی گیتگا است که در سال ۱۹۵۵ تأسیس شد و میراث بوروندی را در یک بازدید متمرکز متمرکز می‌کند و شامل اشیاء دوران سلطنتی، ابزارهای سنتی، وسایل خانگی، منسوجات و آلات موسیقی، از جمله سنت طبل سلطنتی کاریندا که زمانی نماد پادشاهی بود.

گیتگا همچنین پایگاه عملی برای مکان‌های فرهنگی نزدیک مرتبط با تاریخ سلطنتی است. پناهگاه طبل گیشورا تنها حدود ۷ کیلومتر در شمال شهر قرار دارد (معمولاً ۱۵ تا ۲۰ دقیقه با ماشین) و یکی از مستقیم‌ترین راه‌ها برای درک نقش تشریفاتی طبل‌ها از طریق محیط و توضیحات محلی است. رسیدن به گیتگا از بوژومبورا ساده است: فاصله جاده حدود ۱۰۰ تا ۱۰۱ کیلومتر است، معمولاً ۱.۵ تا ۲ ساعت با ماشین یا تاکسی بسته به ترافیک و ایست‌بازرسی‌ها. اقامت یک شبه ارزشمند است، زیرا به شما اجازه می‌دهد بدون عجله از موزه بازدید کنید و هنوز برای یک گردش کوتاه به گیشورا قبل از ادامه مسیر نور روز داشته باشید.

بهترین مکان‌های شگفتی‌های طبیعی

پارک ملی روسیزی

پارک ملی روسیزی نزدیک‌ترین فرار “طبیعت واقعی” از بوژومبورا است که از تالاب‌ها و کانال‌های رودخانه در اطراف دلتای رودخانه روسیزی در محل تلاقی آن با دریاچه تانگانیکا محافظت می‌کند. جاذبه اصلی مشاهده حیات وحش مبتنی بر قایق است: در یک گردش ۶۰ تا ۱۲۰ دقیقه‌ای معمولاً بهترین شانس را برای مشاهده اسب‌آبی‌ها در آب‌های آرام، تمساح‌های نیل در امتداد سواحل گل‌آلود و تمرکز بالای پرندگان آبزی و گونه‌های تالابی دارید. چشم‌انداز در بعضی جاها مسطح و باز است، بنابراین نور اهمیت دارد. اوایل صبح معمولاً دمای خنک‌تر، فعالیت قوی‌تر حیوانات و دید بهتر برای عکاسی را ارائه می‌دهد، در حالی که ساعات بعدی می‌توانند به دلیل تابش نور و گرما که از آب و نی منعکس می‌شود، سخت‌تر باشند.

رسیدن به آنجا ساده است زیرا درست خارج از شهر قرار دارد. از مرکز بوژومبورا، تقریباً ۱۰ تا ۲۰ کیلومتر و حدود ۲۰ تا ۴۵ دقیقه با ماشین بسته به ترافیک و نقطه دقیق حرکت شما برنامه‌ریزی کنید، سپس یک قایق در منطقه فرود یا از طریق یک اپراتور محلی ترتیب می‌دهید. اگر از گیتگا می‌آیید، آن را حداقل به عنوان یک بخش نیم روزه در نظر بگیرید: فاصله جاده تا بوژومبورا حدود ۱۰۰ کیلومتر است (معمولاً ۱.۵ تا ۲.۵ ساعت)، سپس انتقال کوتاه به پارک و زمان روی آب را اضافه می‌کنید.

Dave Proffer, CC BY 2.0 https://creativecommons.org/licenses/by/2.0, via Wikimedia Commons

پارک ملی کیبیرا

پارک ملی کیبیرا جنگل بارانی ارتفاعات بالای شاخص بوروندی در شمال غرب است که در امتداد خط تقسیم کنگو-نیل قرار دارد و از حدود ۴۰۰ کیلومتر مربع جنگل کوهستانی، تکه‌های بامبو، مناطق باتلاقی و کریدورهای رودخانه محافظت می‌کند. بهتر است به آن به عنوان یک مقصد پیاده‌روی و غوطه‌وری در جنگل نزدیک شوید تا یک منظره حیات وحش تضمین شده. این پارک برای نخستی‌سانان مانند شامپانزه، کلوبوس سیاه و سفید، میمون‌های دم قرمز و بابون‌ها، به علاوه ارقام تنوع زیستی قوی که اغلب در حدود ۹۸ گونه پستاندار، بیش از ۲۰۰ گونه پرنده و حدود ۶۰۰ گونه گیاهی ذکر می‌شود، شناخته می‌شود. پاداش‌بخش‌ترین تجربه معمولاً یک پیاده‌روی راهنمایی شده است که بر فضای جنگل، پرندگان و نخستی‌سانان زمانی که ظاهر می‌شوند تمرکز دارد، با دمای خنک‌تر از مناطق پست و مسیرهایی که می‌توانند پس از باران گل‌آلود و لیز شوند.

دسترسی معمولاً از طریق جاده از شهرهای اصلی بوروندی سازماندهی می‌شود. از بوژومبورا، دسترسی‌های پارک در اطراف جانب‌های تزا یا روگورا معمولاً حدود ۸۰ تا ۱۰۰ کیلومتر دور در نظر گرفته می‌شوند، اغلب ۲.۵ تا ۳.۵ ساعت بسته به ترافیک، وضعیت جاده و آب و هوا. از گیتگا، رانندگی معمولاً کوتاه‌تر است، اغلب ۱.۵ تا ۲.۵ ساعت بسته به نقطه ورودی شما، که آن را به یک سفر یک شبه یا روز طولانی عملی تبدیل می‌کند؛ از نگوزی، برخی از سرمسیرها را می‌توان در تقریباً ۱ تا ۲ ساعت طی کرد.

Ferdinand IF99, CC BY-SA 4.0 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0, via Wikimedia Commons

پارک ملی رووبو

پارک ملی رووبو بزرگ‌ترین پارک ملی بوروندی است که حدود ۵۰۸ کیلومتر مربع را پوشش می‌دهد و در سال ۱۹۸۰ در استان‌های کاروزی، مویینگا، کانکوزو و رویگی تأسیس شد. پارک رودخانه رووبو را از طریق دره‌های وسیع ساوانا، دشت‌های سیلابی، باتلاق پاپیروس و جنگل رودخانه‌ای دنبال می‌کند که آن را بیشتر در مورد چشم‌اندازهای آرام و زیستگاه‌های آبی می‌کند تا تئاتر سافاری کلاسیک دشت‌های باز. حیات وحش واقعی است اما “تضمین شده بر اساس تقاضا” نیست: قوی‌ترین مشاهدات تمایل به امتداد بخش‌های رودخانه دارند، جایی که اسب‌آبی‌ها و تمساح‌های نیل گونه‌های اصلی هستند، که توسط گاومیش کیپ، واترباک، گونه‌های متعدد دایکر و حداقل پنج گونه نخستی‌سان (از جمله بابون زیتونی، ورت، کلوبوس قرمز، میمون آبی و بوش‌بیبی سنگالی) پشتیبانی می‌شوند. پرنده‌نگری دلیل اصلی رفتن است، با حدود ۲۰۰ گونه پرنده ثبت شده، و بهترین مشاهده اغلب اوایل صبح است که لبه‌های رودخانه فعال‌ترین هستند.

Regis Mugenzi, CC BY-SA 4.0 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0, via Wikimedia Commons

دریاچه تانگانیکا (سواحل بوژومبورا)

دریاچه تانگانیکا چشم‌انداز تعریف‌کننده بوروندی و یکی از دریاچه‌های بزرگ آب شیرین جهان است، با ساحلی که برای بعدازظهرهای ساده و احیاکننده مناسب است. دریاچه به طور استثنایی عمیق است و در حداکثر به حدود ۱٬۴۷۰ متر می‌رسد و تقریباً ۶۷۳ کیلومتر از شمال به جنوب کشیده شده است که توضیح می‌دهد چرا در غروب آفتاب می‌تواند تقریباً اقیانوس مانند احساس شود. نزدیک بوژومبورا، بهترین تجربه شدت پایین است: یک بعدازظهر ساحلی برای شنا و استراحت، کافه‌های کنار دریاچه برای یک غذای آرام، و زمان کنار آب در اواخر روز زمانی که دما کاهش می‌یابد و نور طلایی روی آب تبدیل می‌شود. حتی یک بازدید کوتاه بین رانندگی‌های طولانی‌تر به خوبی کار می‌کند زیرا تقریباً نیازی به برنامه‌ریزی جز انتخاب یک نقطه ساحلی قابل اعتماد ندارد.

از مرکز بوژومبورا، بیشتر مناطق ساحلی در امتداد دریاچه با تاکسی در تقریباً ۱۰ تا ۳۰ دقیقه، بسته به ترافیک و اینکه کدام بخش از ساحل را انتخاب کنید، آسان است و بسیاری از مسافران توقف ساحلی را با پنجره غروب آفتاب اوایل عصر ترکیب می‌کنند. اگر از دریاچه به عنوان یک روز بازیابی استفاده می‌کنید، برنامه را ساده نگه دارید: اواسط بعدازظهر برسید، جایی که محلی‌ها به طور منظم شنا می‌کنند شنا کنید، سپس تا غروب آفتاب بمانید و قبل از دیر شدن برگردید.

Macabe5387, CC BY-SA 4.0 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0, via Wikimedia Commons

ساحل ساگا

ساحل ساگا (که اغلب به صورت محلی به عنوان ساگا پلاژ شناخته می‌شود) یکی از آسان‌ترین فرارهای دریاچه تانگانیکا از بوژومبورا است که به خاطر نوار بلند شن، فضای آخر هفته به طور مشخص محلی و رستوران‌های ساده کنار دریاچه به جای زیرساخت استراحتگاه صیقلی ارزشمند است. در روزهای هفته تمایل به آرام بودن دارد، در حالی که آخر هفته‌ها به طور قابل توجهی پرجنب‌وجوش‌تر است، با گروه‌هایی که برای غذا، موسیقی و ورزش‌های معمولی روی شن جمع می‌شوند. انتظار یک تجربه ساده “بعدازظهر آرام” داشته باشید: راه رفتن در امتداد ساحل، تماشای قایق‌ها و زندگی دریاچه، و سفارش غذاهای ساده (اغلب ماهی تازه) با مناظر غروب آفتاب. از آنجا که دریاچه تانگانیکا بسیار عمیق است و شرایط می‌تواند تغییر کند، بهتر است فقط در جایی شنا کنید که محلی‌ها به طور منظم وارد آب می‌شوند و با جریان‌ها محافظه‌کارانه رفتار کنید حتی زمانی که سطح آرام به نظر می‌رسد.

یادبود لیوینگستون استنلی

یادبود لیوینگستون-استنلی یک توقف کوچک اما از نظر تاریخی طنین‌انداز در ساحل دریاچه تانگانیکا در موگره، تقریباً ۱۰ تا ۱۲ کیلومتری جنوب بوژومبورا است. این یادبود بازدید مستند دیوید لیوینگستون و هنری مورتون استنلی را نشان می‌دهد که دو شب (۲۵ تا ۲۷ نوامبر ۱۸۷۱) در طول اکتشاف ساحل دریاچه خود اقامت داشتند. خود یادبود اساساً یک سنگ بزرگ با کتیبه و یک محیط سبک دیدگاه با چشم‌انداز به دریاچه است، بنابراین ارزش زمینه است تا منظره: این کمک می‌کند روایت اکتشاف قرن نوزدهم منطقه را لنگر بیاندازد، در حالی که مناظر اطراف ساحل دریاچه به شما یک مکث آسان و قابل عکاسی در یک روز سفر می‌دهد.

از مرکز بوژومبورا، بهتر است به عنوان یک گردش کوتاه با تاکسی یا ماشین خصوصی کار کند، معمولاً ۲۰ تا ۴۰ دقیقه در هر مسیر بسته به ترافیک و محل شروع شما. آن را به عنوان یک توقف کوتاه در نظر بگیرید، سپس گردش را با جفت کردن آن با یک پیاده‌روی کنار دریاچه یا یک بازدید از بازار در بوژومبورا کامل‌تر احساس کنید، یا با ادامه کمی بیشتر در امتداد ساحل اگر مسیر شما از قبل به سمت جنوب است.

Stefan Krasowski from New York, NY, USA, CC BY 2.0 https://creativecommons.org/licenses/by/2.0, via Wikimedia Commons

بهترین مکان‌های فرهنگی و تاریخی

موزه ملی گیتگا

موزه ملی گیتگا نهاد فرهنگی کلیدی بوروندی و بهترین توقف واحد برای زمینه‌سازی خود در تاریخ، هویت و زندگی سنتی کشور است. این موزه که در سال ۱۹۵۵ تأسیس شد، اغلب به عنوان قدیمی‌ترین و مهم‌ترین موزه کشور توصیف می‌شود، با مجموعه‌هایی که میراث دوران سلطنتی و فرهنگ مادی روزمره را پوشش می‌دهد: ابزارهای سنتی، اشیاء خانگی، صنایع دستی، منسوجات، آلات موسیقی و اقلام نمادین مرتبط با سلطنت. این بازدید به عنوان زمینه ارزشمندتر است تا منظره. این به شما کمک می‌کند الگوهایی را که بعداً در بازارها و مناطق روستایی خواهید دید، از مواد و نقوش صنایع دستی گرفته تا اهمیت فرهنگی طبل‌ها و اشیاء تشریفاتی، تشخیص دهید. برای یک بازدید متمرکز ۱ تا ۲ ساعت برنامه‌ریزی کنید، و نزدیک‌تر به ۲ تا ۳ ساعت اگر ترجیح می‌دهید آهسته حرکت کنید و یادداشت‌برداری کنید.

Dave Proffer, CC BY 2.0 https://creativecommons.org/licenses/by/2.0, via Wikimedia Commons

پناهگاه طبل گیشورا

پناهگاه طبل گیشورا نمادین‌ترین مکان بوروندی برای میراث طبل سلطنتی است که حدود ۷ کیلومتری شمال گیتگا قرار دارد. این محل ارتباط نزدیکی با سلطنت کشور دارد و اغلب با پادشاه مویزی گیسابو در اواخر قرن نوزدهم مرتبط است که به این مکان وزن تاریخی فراتر از خود اجرا می‌دهد. این تجربه معمولاً یک نمایش زنده از رقص آیینی طبل سلطنتی است که توسط یونسکو در فهرست نماینده میراث فرهنگی ناملموس بشریت (۲۰۱۴) به رسمیت شناخته شده است. فرمت اجرا متمایز است: معمولاً یک دوجین یا بیشتر طبل را می‌بینید که در یک نیم دایره در اطراف یک طبل مرکزی مرتب شده‌اند، با تعداد طبل‌هایی که به طور سنتی فرد نگه داشته می‌شوند. طبل‌زنی با حرکت، سرود و حرکات تشریفاتی ترکیب می‌شود، بنابراین حتی یک بازدید کوتاه مانند یک مقدمه متمرکز بر نحوه عملکرد طبل‌ها به عنوان نمادهای ملی به جای سرگرمی تنها احساس می‌شود.

کلیسای جامع رجینا موندی (بوژومبورا)

کلیسای جامع رجینا موندی یکی از شناخته‌شده‌ترین کلیساهای بوژومبورا و یک توقف ساده برای اضافه کردن بافت فرهنگی به یک روز شهری است. این کلیسا کمتر برای مجموعه‌های “حتماً ببینید” و بیشتر به عنوان یک نقطه عطف که به شما کمک می‌کند مناطق مرکزی شهر را بخوانید، با فضای داخلی وسیع مناسب برای مشاهده آرام و نقش به عنوان محل تجمع برای مراسم بزرگ، ارزشمند است. اگر با آرامش بازدید کنید، جنبه عملی یک کلیسای جامع کاری را متوجه خواهید شد: ریتم‌های روزانه در اطراف زمان‌های دعا، جلسات اجتماعی، و نحوه عملکرد فضاهای کلیسا به عنوان لنگرهای مدنی در بسیاری از شهرهای بوروندی. برای یک بازدید محترمانه ۲۰ تا ۴۰ دقیقه برنامه‌ریزی کنید، طولانی‌تر فقط اگر در یک مراسم شرکت می‌کنید یا زمان صرف نشستن آرام می‌کنید.

جواهرات پنهان بوروندی

سرچشمه نیل (روتوو)

سرچشمه نیل روتوو یک نقطه عطف آرام کوهستانی در جنوب بوروندی است که برای نمادگرایش آن به جای مناظر دراماتیک ارزشمند است. این مکان به یک چشمه کوچک در دامنه کوه کیکیزی (۲٬۱۴۵ متر) مرتبط است که در اوایل قرن بیستم به عنوان جنوبی‌ترین سرآب در زنجیره‌ای که سیستم نیل سفید را تغذیه می‌کند، شناسایی شد. یک نشانگر ساده به سبک هرمی سنگی نقطه کانونی است و بازدید عمدتاً در مورد ایستادن در یک قطره کوچک آب و قرار دادن آن در یک داستان جغرافیایی بسیار بزرگ‌تر است. آنچه آن را ارزشمند می‌کند محیط است: تپه‌های روستایی، مزارع تکه تکه، هوای خنک در حدود ۲٬۰۰۰ متر ارتفاع، و احساس بودن در گوشه‌ای دور افتاده از کشور با زیرساخت‌های گردشگری بسیار کم.

دسترسی معمولاً از طریق جاده با راننده است. از بوژومبورا، تقریباً ۱۱۵ کیلومتر (اغلب حدود ۳ تا ۴ ساعت در شرایط واقعی) از طریق کریدور جنوبی به سمت استان بوروری، سپس به سمت روتوو و مکان برنامه‌ریزی کنید. از گیتگا، معمولاً حدود ۴۰ کیلومتر توصیف می‌شود (معمولاً ۱ تا ۱.۵ ساعت بسته به مسیر و وضعیت جاده)، که آن را به یک افزودنی آسان نیم روزه تبدیل می‌کند اگر از قبل در مرکز کشور هستید. اگر از روتانا می‌آیید، فاصله جاده حدود ۲۷ کیلومتر است (اغلب ۴۵ تا ۶۰ دقیقه).

Dave Proffer, CC BY 2.0 https://creativecommons.org/licenses/by/2.0, via Wikimedia Commons

آبشارهای کاررا

آبشارهای کاررا یکی از زیباترین و آسان‌ترین استراحتگاه‌های طبیعی بوروندی است که در جنوب روتانا در یک دره سبز قرار دارد که در آن آب تقسیم و در یک سیستم چند سطحی سقوط می‌کند تا یک فرو ریزی واحد. این مکان تقریباً ۱۴۲ هکتار را پوشش می‌دهد و آبشارها به شش شاخه در سه سطح اصلی تقسیم می‌شوند، با شناخته‌شده‌ترین سقوط بالایی که اغلب در حدود ۸۰ متر توصیف می‌شود، به علاوه یک آبشار قابل توجه دیگر حدود ۵۰ متری در نزدیکی که به جریان پایین‌دست می‌پیوندد. نتیجه یک تجربه دیدگاه لایه‌ای است: می‌توانید جریان‌های موازی را ببینید که به داخل حوضچه‌ها می‌ریزند، سپس مسیرهای کوتاه را دنبال کنید تا ببینید چگونه آب همگرا می‌شود و به سمت دره سرازیر می‌شود، با پوشش گیاهی اطراف که پس از باران زنده می‌ماند و صورت‌های سنگی در نور اولیه یا دیرهنگام تیره‌تر و بافت دار به نظر می‌رسند.

دسترسی معمولاً از طریق جاده ترتیب داده می‌شود و به عنوان یک گردش نیم روزه یا تمام روز بسته به اینکه از کجا شروع می‌کنید، به خوبی کار می‌کند. از گیتگا، آبشارها معمولاً حدود ۶۴ کیلومتر دور توصیف می‌شوند، اغلب ۲ تا ۳ ساعت با ماشین زمانی که بخش‌های کندتر و پیچ‌های محلی را در نظر می‌گیرید. از بوژومبورا، تقریباً ۱۶۵ تا ۱۷۰ کیلومتر و حدود ۴.۵ تا ۶ ساعت در شرایط واقعی برنامه‌ریزی کنید که آن را به عنوان بخشی از یک مسیر جنوبی یا با یک اقامت شبانه در نزدیکی راحت‌تر می‌کند. از شهر روتانا، به اندازه کافی نزدیک هستید که آن را به عنوان یک گردش کوتاه با زمان رانندگی متوسط در نظر بگیرید. برای بهترین جریان، پس از بارندگی اخیر بروید، اما انتظار مسیرهای گل‌آلود و لیز داشته باشید و کفش‌هایی با چسبندگی بیاورید؛ اگر در یک دوره خشک‌تر بازدید کنید، دیدگاه‌ها آسان‌تر و تمیزتر هستند، اما حجم معمولاً کمتر است.

Zamennest, CC BY-SA 4.0 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0, via Wikimedia Commons

مزارع چای تزا

مزارع چای تزا در میان زیباترین چشم‌اندازهای کوهستانی بوروندی هستند که در لبه جنگل کیبیرا در امتداد خط تقسیم کنگو-نیل قرار دارند. این املاک اغلب به عنوان یک بلوک صنعتی حدود ۶۰۰ هکتار توصیف می‌شود، با مناطق چای “روستایی” اطراف که ردپای را به تقریباً ۷۰۰ هکتار در منطقه وسیع‌تر تزا گسترش دادند. مزارع در شرایط خنک کوهستانی قرار دارند، معمولاً در باند ارتفاعی ۱٬۸۰۰ تا ۲٬۳۰۰ متری ذکر می‌شوند که برای برگ رشد آهسته و ظاهر مه‌آلود و بافت‌دار که تپه‌ها را بسیار قابل عکاسی می‌کند، ایده‌آل است. یک بازدید عمدتاً در مورد مناظر و ریتم چای است: راه رفتن در مسیرهای کوتاه بین ردیف‌های تمیز، تماشای چیدن دستی در فصل، و توقف در دیدگاه‌هایی که دامنه‌های سبز به داخل دره‌های جنگلی سقوط می‌کنند.

Jostemirongibiri, CC BY-SA 4.0 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0, via Wikimedia Commons

دریاچه رویهیندا (دریاچه پرنده)

دریاچه رویهیندا، که اغلب “دریاچه پرنده” نامیده می‌شود، یک تالاب کوچک اما از نظر زیستی غنی در استان کیروندو در شمال بوروندی است. منطقه آب باز حدود ۴۲۵ هکتار (۴.۲۵ کیلومتر مربع) در تقریباً ۱٬۴۲۰ متر ارتفاع است، در حالی که ذخیره گاه مدیریت شده گسترده‌تر گزارش شده است که تا حدود ۸٬۰۰۰ هکتار (۸۰ کیلومتر مربع) گسترش می‌یابد زمانی که باتلاق‌های اطراف و بافرهای زیستگاه گنجانده می‌شوند. این مکان به خاطر پرندگان آبزی و گونه‌های مهاجر شناخته شده است، با بیش از ۶۰ گونه پرنده ثبت شده در اطراف دریاچه و لبه‌های حاشیه‌دار پاپیروس که زیستگاه خوبی برای تغذیه و لانه‌سازی ایجاد می‌کنند. تعداد بازدیدکنندگان بر اساس استانداردهای منطقه‌ای بسیار کم باقی می‌ماند، اغلب فقط ۲۰۰ تا ۳۰۰ بازدیدکننده پرنده‌نگری در سال ذکر می‌شود، به همین دلیل است که فضا تمایل به احساس آرام و محلی دارد تا توریستی.

Gilbert Ndihokubwayo, CC BY-SA 4.0 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0, via Wikimedia Commons

نکات سفر برای بوروندی

ایمنی و مشاوره عمومی

سفر در بوروندی نیازمند برنامه‌ریزی دقیق و اطلاعات به‌روز است. شرایط می‌تواند در مناطق مختلف متفاوت باشد و آگاه ماندن از طریق مشاوره‌های سفر رسمی ضروری است. بازدیدکنندگان باید برای لجستیک، به ویژه خارج از بوژومبورا، به تماس‌های محلی معتمد یا پشتیبانی سازمان‌یافته تکیه کنند. رزرو حمل‌ونقل و اقامت از قبل کمک می‌کند تا قابلیت اطمینان تضمین شود، زیرا زیرساخت‌ها در برخی مناطق روستایی محدود باقی می‌مانند.

واکسیناسیون تب زرد بسته به نقطه ورود شما ممکن است لازم باشد و پیشگیری از مالاریا برای همه مسافران توصیه می‌شود. آب لوله کشی به طور مداوم برای نوشیدن ایمن نیست، بنابراین از آب بطری یا فیلتر شده برای نوشیدن و مسواک زدن استفاده کنید. مسافران باید دافع حشرات، کرم ضد آفتاب و لوازم پزشکی اولیه را بسته‌بندی کنند، زیرا امکانات بهداشتی خارج از بوژومبورا محدود است. بیمه سفر جامع با پوشش تخلیه نیز به شدت توصیه می‌شود.

اجاره ماشین و رانندگی

مجوز رانندگی بین‌المللی در کنار گواهینامه رانندگی ملی توصیه می‌شود و هر دو باید همیشه هنگام اجاره یا رانندگی وسایل نقلیه حمل شوند. ایست‌بازرسی‌های پلیس رایج است و همکاری معمولاً زمانی که اسناد مرتب باشد، روان است. رانندگی در بوروندی در سمت راست جاده است. در حالی که جاده‌های بین شهرهای بزرگ به طور کلی قابل عبور هستند، مسیرهای روستایی می‌توانند ناهموار باشند، به خصوص پس از باران. هنگام سفر به خارج از مراکز شهری احتیاط توصیه می‌شود و بهتر است از رانندگی شبانه به دلیل روشنایی و دید محدود اجتناب شود. مسافرانی که قصد رانندگی خود را دارند باید تمام مدارک لازم را حمل کنند و برای مسیرهای طولانی‌تر یا چالش برانگیزتر، استخدام راننده محلی را در نظر بگیرند.

Apply
Please type your email in the field below and click "Subscribe"
Subscribe and get full instructions about the obtaining and using of International Driving License, as well as advice for drivers abroad